فرا رسیدن ۲۵ ذی القعده روز دحوالارض بر همگان مبارکباد

شب بیست و پنجم ماه ذی القعده:

شب دحوالارض :یعنی پهن شدن زمین از زیر خانه ی کعبه بر روی آب و از لیلی شریفه است که رحمت خدا در آن نازل میشود و قیام به عبادت در آن اجر بسیار دارد و از علی بن حسن وشّار روایتست که گفت:من کودک بودم که با پدرم خدمت امام رضا(ع) شام خوردیم در شب بیست و پنجم ماه ذی القعده پس فرمود که امشب حضرت ابراهیم (ع)و حضرت عیسی(ع) متولد شده اند و زمین از زیر کعبه پهن شده است پس هر که روزش را روزه بدارد چنانست که شصت ماه را روزه داشته باشد و بروایت دیگر است که فرمود در اینروز حضرت قائم (عج) قیام خواهند نمود انشاءالله.

روز دحوالارض یکی از آن چهار روز است که در تمام سال به فضیلت روزه ممتاز است و در روایتی روزه اش مثل روز ه ی هفتاد سال است و در روایت دیگر کفاره ی هفتاد سال است.و هر که این روز را روزه بدارد و شبش را به عبادت بسر آورد از برای او عبادت صد سال نوشته شود و از برای روزه دار نیز ،از هر چه در آسمان و زمین است استغفار کند و این روزی است که رحمت خدا در آن منتشر گردیده است و برای اجتماع بذکر خدا و عبادت در این روز اجر بسیاری است و از برای این روز بغیر از روزه و عبادت و ذکر خدا و غسل دو عمل وارد است: اول: نمازی که در کتب شیعه ی قمیّین روایت شده است و آن دو رکعت است که وقت چاشت(صبح) در هر رکعت بعد از حمد 5 مرتبه سوره ی وَالشـّمس" بخواند و بعد از سلام نماز بخواند لا حَــول َ و لا قـُوَّة اِلل بالله العلی العظیم.بعد بخواند:یا مُقِیلَ الْعَثَرَاتِ أَقِلْنِی عَثْرَتِی یا مُجِیبَ الدَّعَوَاتِ أَجِبْ دَعْوَتِی یا سَامِعَ الْأَصْوَاتِ اسْمَعْ صَوْتِی وَ ارْحَمْنِی وَ تَجَاوَزْ عَنْ سَیئَاتِی وَ مَا عِنْدِی یا ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرَامِ .

کجاست حنجره عدالت که بر بام تاریک فریاد حق را بدهد؟

کجاست ذو الفقار تا از نیام در آید ورجز قیام بخواند ؟

کجاست بازوان مردی که قلعه گشایی می کرد؟

 کجاست دستان مهربانی که برای یتیمان شهر عطر حضور پدر را

 تداعی می کرد؟

 این آسمان مه گرفته سر گریستن دارد.

نخل های کوفه خون گریه می کنند و این ارتعاش آه علیست،

 مانده در ته چاه!!

 سر بر دوش کدامین دیوار فرو ریخته گریه کنند

 ودر خانه کدام سائل تو را بجویند؟

 مولا ردپای تو را باید در اقیانوس ها دنبال کنیم

 با فانوس روشن نهج البلاغه ات با خطبه های فصیحت

 و امشب شب یتیمی انسان است.

 مولا سراغ تورا باید از کدامین پرنده بگیریم؟

 ای وسعت گل های یاس ارغوانی در چتر نگاهت

و ای خوبتر از خوب

برای همه و هم دعا کنیم

قدر قدرش را بدانیم

اللهم عجل لولیک الفرج

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاسْمَعْ دُعائى اِذا دَعَوْتُكَ وَاْسمَعْ

خدايا درود فرست بر محمد و آل محمد و بشنو دعايم را هنگامى كه تو را خوانم و بشنو

نِدائى اِذا نادَيْتُكَ وَاَقْبِلْ عَلىَّ اِذا ناجَيْتُكَ فَقَدْ هَرَبْتُ اِلَيْكَ وَوَقَفْتُ

صدايم را هر گاه تو را صدا زنم و رو به من كن هرگاه با تو راز گويم زيرا من به سوى تو گريختم و پيش رويت

بَيْنَ يَدَيكَ مُسْتَكيناً لَكَ مُتَضرِّعاً اِلَيْكَ راجِياً لِما لَدَيْكَ ثَوابى

ايستادم در حال بيچارگى و فروتنى به درگاهت و اميدوارم ثوابم را كه در پيش تو است

وَتَعْلَمُ ما فى نَفْسى وَتَخْبُرُ حاجَتى وَتَعْرِفُ ضَميرى وَلا يَخْفى

و تو آنچه را من در دل دارم مى دانى و حاجتم را آگاهى و از نهادم باخبرى

عَلَيْكَ اَمْرُ مُنْقَلَبى وَمَثْواىَ وَما اُريدُ اَنْ اُبْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقى واَتَفَوَّهُ

و سرانجام كار و سرمنزل من بر تو روشن است و نيز آنچه را مى خواهم از گفتارم بدان لب گشايم و آن طلبى

بِهِ مِنْ طَلِبَتى وَاَرْجُوهُ لِعاقِبَتى وَقَدْ جَرَتْ مَقاديرُكَ عَلَىَّ يا سَيِّدى

را كه مى خواهم به زبان آرم و اميد آن را براى سرانجام كارم دارم ، اى آقاى من مقدّرات

فيما يَكُونُ مِنّى اِلى آخِرِ عُمْرى مِنْ سَريرَتى وَعَلانِيَتى وَبِيَدِكَ لا

تو بر من جارى گشته در آنچه از من تا آخر عمر سر زند چه از كارهاى پنهانم و چه آشكارم و بدست تو است نه

بِيَدِ غَيْرِكَ زِيادَتى وَنَقْصى وَنَفْعى وَضَرّى اِلهى اِنْحَرَمْتَنى فَمَنْ

به دست ديگرى كم و زياد شدن و سود و زيان من خدايا اگر توام محروم كنى پس كيست

ذَاالَّذى يَرْزُقُنى وَاِنْ خَذَلْتَنى فَمَنْ ذَاالَّذى يَنْصُرُنى اِلهى اَعُوذُ

كه روزيم دهد و اگر تو خوارم كنى پس كيست كه ياريم دهد خدايا پناه برم

بِكَ مِنَ غَضَبِكَ وَحُلُولِ سَخَطِكَ اِلهى اِنْ كُنْتُ غَيْرَ مُسْتَاْهِلٍ

به تو از خشمت و فرو ريختن عذابت خدايا اگر من شايستگى رحمت تو را ندارم

لِرَحْمَتِكَ فَاَنْتَ اَهْلٌ اَنْ تَجُودَ عَلىَّ بِفَضْلِ سِعَتِكَ اِلهى كَاَنّى

ولى تو شايسته آنى كه از زياده بخششت به من احسان كنى خدايا خود را چنان

بِنَفْسى واقِفَةٌ بَيْنَ يَدَيْكَ وَقَدْ اَظَلَّها حُسْنُ تَوَكُّلى عَلَيْكَ فَقُلْتَ ما

مى نگرم كه گويا در برابرت ايستاده و آن توكل نيكويى كه بر تو دارم بر سر من سايه افكنده و تو نيز آنچه را

اَنْتَ اَهْلُهُ وَتَغَمَّدْتَنى بِعَفْوِكَ اِلهى اِنْ عَفَوْتَ فَمَنْ اَوْلى مِنْكَ

شايسته آنى درباره من فرموده و مرا در سراپرده عفو خويش پوشانده اى خدايا اگر بگذرى پس كيست

بِذلِكَ وَاِنْ كانَ قَدْ دَنا اَجَلى وَلَمْ يُدْنِنى مِنْكَ عَمَلى فَقَدْ جَعَلْتُ

كه از تو بدين كار سزاوارتر باشد و اگر مرگم نزديك شده و عملم مرا به تو نزديك نكرده من به ناچار قرار مى دهم

الاِقْرارَ بِالذَّنْبِ اِلَيْكَ وَسيلَتى اِلهى قَدْ جُرْتُ عَلى نَفْسى فِى

اقرار به گناه را وسيله خويش به درگاهت خدايا من بر خويشتن ستم كردم در

النَّظَرِ لَها فَلَهَا الْوَيْلُ اِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَها اِلهى لَمْ يَزَلْ بِرُّكَ عَلَىَّ اَيّامَ

آن توجهى كه بدان كردم پس واى بر او اگر نيامرزيش خدايا پيوسته در دوران زندگى نيكى تو

حَيوتى فَلا تَقْطَعْ بِرَّكَ عَنّى فى مَماتى اِلهى كَيْفَ آيَسُ مِنْ حُسْنِ

بر من مى رسد پس نيكيت را در هنگام مرگ نيز از من مگير خدايا من چگونه ماءيوس شوم از اينكه پس از مرگ مورد حسن

نَظَرِكَ لى بَعْدَ مَماتى وَاَنْتَ لَمْ تُوَلِّنى اِلاّ الْجَميلَ فى حَيوتى اِلهى

نظر تو واقع گردم در صورتى كه در دوران زندگيم جز به نيكى سرپرستيم نكردى خدايا

تَوَلَّ مِنْ اَمْرى ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَعُدْ عَلَىَّ بِفَضْلِكَ عَلى مُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ

سرپرستى كن كار مرا چنانچه تو شايسته آنى و توجه كن بر من به فضل خويش كه همچون گنهكارى هستم

جَهْلُهُ اِلهى قَدْ سَتَرْتَ عَلَىَّ ذُنُوباً فِى الدُّنْيا وَاَنَا اَحْوَجُ اِلى سَتْرِها

كه نادانيش سراپا او را فراگرفته خدايا براستى تو گناهانى را در دنيا بر من پوشاندى كه من به پوشاندن آنها

عَلَىَّ مِنْكَ فى الاُْخْرى اِذْ لَمْ تُظْهِرْها لاَِحَدٍ مِنْ عِبادِكَ الصّالِحينَ

در آخرت محتاج ترم (در دنيا پوشاندى ) با اينكه آشكارش نكردى براى هيچيك از بندگان شايسته ات

فَلاتَفْضَحْنى يَوْمَ الْقِيمَةِ عَلى رُؤُسِ الاْشْهادِ اِلهى جُودُكَ بَسَطَ

اى خدا پس در روز قيامت در برابر ديدگان مردم مرا رسوا مكن خدايا جود و بخششت

اَمَلى وَعَفْوُكَ اَفْضَلُ مِنْ عَمَلى اِلهى فَسُرَّنى بِلِقاَّئِكَ يَوْمَ تَقْضى

آرزويم را گستاخ كرده و گذشت تو برتر است از عمل من خدايا مرا در آن روزى

فيهِ بَيْنَ عِبادِكَ اِلهى اعْتِذارى اِلَيْكَ اِعْتِذارُ مَنْ لَمْ يَسْتَغْنِ عَنْ

كه ميان بندگانت داورى كنى به ديدارت مسرور ساز خدايا عذرخواهى من به درگاهت عذرخواهى كسى است كه بى نياز

قَبُولِ عُذْرِهِ فَاقْبَلْ عُذْرى يا اَكْرَمَ مَنِ اعْتَذَرَ اِلَيْهِ الْمُسيئُونَ اِلهى

نشده از پذيرفتن عذرش پس عذر مرا بپذير اى بزرگوارترين كسى كه گنهكاران به درگاهش معذرت خواهى كنند خدايا

لا تَرُدَّ حاجَتى وَلا تُخَيِّبْ طَمَعى وَلا تَقْطَعْ مِنْكَ رَجاَّئى وَاَمَلى

حاجتم را بازمگردان و طمعم را به نوميدى مكشان و اميد و آرزويم را از درگاهت قطع مفرما

اِلهى لَوْ اَرَدْتَ هَوانى لَمْ تَهْدِنى وَلَوْ اَرَدْتَ فَضيحَتى لَمْ تُعافِنى

خدايا اگر خوارى مرا خواسته بودى راهنمائيم نمى كردى و اگر رسوائيم را مى خواستى تندرستيم نمى دادى

اِلهى ما اَظُنُّكَ تَرُدُّنى فى حاجَةٍ قَدْ اَفْنَيْتُ عُمْرى فى طَلَبِها مِنْكَ

خدايا گمان ندارم كه مرا بازگردانى در مورد حاجتى كه عمر خويش را در خواستن آن از تو سپرى كردم

اِلهى فَلَكَ الْحَمْدُ اَبَداً اَبَداً داَّئِماً سَرْمَداً يَزيدُ وَلا يَبيدُ كَما تُحِبُّ

خدايا ستايش خاص تو است ستايش ابدى جاويدان هميشگى كه فزون شود ولى كم نگردد بدان نحو كه دوست دارى

وَتَرْضى اِلهى اِنْ اَخَذْتَنى بِجُرْمى اَخَذْتُكَ بِعَفْوِكَ وَاِنْ اَخَذْتَنى

و خوشنود شوى خدايا اگر مرا به جنايتم ماءخوذ دارى من هم تو را به عفوت بگيرم و اگر به گناهم

بِذُنُوبى اَخَذْتُكَ بِمَغْفِرَتِكَ وَاِنْ اَدْخَلْتَنىِ النّارَ اَعْلَمْتُ اَهْلَها اَنّى

بگيرى من هم تو را به آمرزشت بگيرم و اگر به دوزخم ببرى بدوزخيان اعلام مى كنم كه من

اُحِبُّكَ اِلهى اِنْ كانَ صَغُرَ فى جَنْبِ طاعَتِكَ عَمَلى فَقَدْ كَبُرَ فى

تو را دوست دارم خدايا اگر عمل من در جنب اطاعت تو كوچك است ولى آرزويم در

جَنْبِ رَجاَّئِكَ اَمَلى اِلهى كَيْفَ اَنْقَلِبُ مِنْ عِنْدِكَ بِالْخَيْبَةِ مَحْروماً

كنار اميد تو بزرگ است خدايا چگونه من از پيش تو محروم برگردم

وَقَدْ كانَ حُسْنُ ظَنّى بِجُودِكَ اَنْ تَقْلِبَنى بِالنَّجاةِ مَرْحُوماً اِلهى

با اينكه چنان حسن ظنى من به جود و بخششت داشتم كه مرا مورد رحمت خويش قرار داده با نجات بازم خواهى گرداند خدايا

وَقَدْ اَفْنَيْتُ عُمْرى فى شِرَّةِ السَّهْوِ عَنْكَ وَاَبْلَيْتُ شَبابى فى سَكْرَةِ

من عمرم را در حرص غفلت از تو سپرى كردم و جوانيم را در مستى دورى از تو

التَّباعُدِ مِنْكَ اِلهى فَلَمْ اَسْتَيْقِظْ اَيّامَ اغْتِرارى بِكَ وَرُكُونى اِلى

از بين بردم و از اينرو خدايا بيدار نشدم در آن روزگارى كه به كرم تو مغرور بودم و به راه خشم

سَبيلِ سَخَطِكَ اِلهى وَاَنَا عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدِكَ قائِمٌ بَيْنَ يَدَيْكَ

تو متمايل گشته بودم خدايا من بنده تو و فرزند بنده توام كه در برابرت ايستاده و

مُتَوَسِّلٌ بِكَرَمِكَ اِلَيْكَ اِلهى اَنَا عَبْدٌ اَتَنَصَّلُ اِلَيْكَ مِمَّا كُنْتُ

به وسيله كرم تو به درگاهت توسل جويم خدايا من بنده اى هستم كه مى خواهم از آلودگى آنچه بدان با

اُواجِهُكَ بِهِ مِنْ قِلَّةِ اسْتِحْيائى مِنْ نَظَرِكَ وَاَطْلُبُ الْعَفْوَ مِنْكَ اِذِ

تو روبرو شدم از بى حيايى خودم در پيش روى تو خود را پاك سازم و از تو گذشت مى خواهم زيرا

الْعَفْوُ نَعْتٌ لِكَرَمِكَ اِلهى لَمْ يَكُنْ لى حَوْلٌ فَانْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِيَتِكَ

گذشت وصف شناساى كرم تو است خدايا من آن نيرويى كه بتوانم بوسيله آن خود را از نافرمانيت منتقل سازم ندارم

اِلاّ فى وَقْتٍ اَيْقَظْتَنى لِمَحَبَّتِكَ وَكَما اَرَدْتَ اَنْ اَكُونَ كُنْتُ فَشَكَرْتُكَ

مگر در آن وقت كه تو براى دوستيت بيدارم كنى و آن طور كه خواهى باشم پس تو را سپاس گويم كه مرا

بِاِدْخالى فى كَرَمِكَ وَلِتَطْهيرِ قَلْبى مِنْ اَوْساخِ الْغَفْلَةِ عَنْكَ اِلهى

در كرم خويش داخل كردى و دلم را از چركيهاى بى خبرى و غفلت از خويش پاكيزه ساختى خدايا

اُنْظُرْ اِلَىَّ نَظَرَ مَنْ نادَيْتَهُ فَاَجابَكَ وَاْستَعْمَلْتَهُ بِمَعُونَتِكَ فَاَطاعَكَ يا

به من بنگر نگريستن كسى كه او را خوانده اى و او پاسخت داده و به يارى خويش به كارش واداشته اى و فرمانبريت كرده

قَريبَاً لا يَبْعُدُ عَنِ المُغْتَرِّ بِهِ وَيا جَواداً لايَبْخَلُ عَمَّنْ رَجا ثَوابَهُ

اى نزديكى كه دور نگردى از آن كس كه بدو مغرور گشته و اى بخشنده اى كه بخل نورزد از آنكس كه اميد نيكيش دارد

اِلهى هَبْ لى قَلْباً يُدْنيهِ مِنْكَ شَوْقُهُ وَلِساناً يُرْفَعُ اِلَيْكَ صِدْقُهُ

خدايا دلى به من بده كه اشتياقش به تو موجب نزديكيش به تو گردد و زبانى كه صدق گفتارش

وَنَظَراً يُقَرِّبُهُ مِنْكَ حَقُّهُ اِلهى إ نَّ مَنْ تَعَرَّفَ بِكَ غَيْرُ مَجْهُولٍ وَمَنْ

بسوى تو بالا آيد و نظر حقيقت بينى كه همان حقيقتش او را به تو نزديك گرداند خدايا كسى كه بوسيله تو شناخته شد گمنام نيست

لاذَ بِكَ غَيْرُ مَخْذُولٍ وَمَنْ اَقْبَلْتَ عَلَيْهِ غَيْرُ مَمْلُوكٍ اِلهى اِنَّ مَنِ

و كسى كه به تو پناهنده شد خوار نيست و كسى كه تو بسويش رو كنى بنده ديگرى نخواهد بود خدايا براستى

انْتَهَجَ بِكَ لَمُسْتَنيرٌ وَاِنَّ مَنِ اعْتَصَمَ بِكَ لَمُسْتَجيرٌ وَقَدْ لُذْتُ بِكَ يا

هركس به تو راه جويد راهش روشن است و هر كه به تو پناه جويد پناه دارد و من اى خدا به تو پناه آورده ام

اِلهى فَلا تُخَيِّبْ ظَنّى مِنْ رَحْمَتِكَ وَلا تَحْجُبْنى عَنْ رَاْفَتِكَ اِلهى

پس گمانى را كه به رحمتت دارم نوميد مكن و از مهر خويش منعم مكن خدايا

اَقِمْنى فى اَهْلِ وِلايَتِكَ مُقامَ مَنْ رَجَا الزِّيادَةَ مِنْ مَحَبَّتِكَ اِلهى

جاى مرا در ميان دوستدارانت جاى آن دسته از ايشان قرار ده كه اميد افزايش دوستيت را دارند خدايا

وَاَلْهِمْنى وَلَهاً بِذِكْرِكَ اِلى ذِكْرِكَ وَهِمَّتى فى رَوْحِ نَجاحِ اَسْماَّئِكَ

در دلم انداز شيدايى و شيفتگى ذكر خود را پياپى و همتم را در نشاط فيروز شدن اسمائت

وَمَحَلِّ قُدْسِكَ اِلهى بِكَ عَلَيْكَ اِلاّ اَلْحَقْتَنى بِمَحَلِّ اَهْلِ طاعَتِكَ

و محل قدست قرار ده خدايا به حق خودت بر خودت سوگند كه مرا به محل فرمانبرداريت و جايگاه

وَالْمَثْوَى الصّالِحِ مِنْ مَرْضاتِكَ فَاِنّى لا اَقْدِرُ لِنَفْسى دَفْعاً وَلا

شايسته اى از مقام خوشنوديت برسانى زيرا كه من قادر بر دفع چيزى از خود نيستم و

اَمْلِكُ لَها نَفْعاً اِلهى اَنَا عَبْدُكَ الضَّعيفُ الْمُذْنِبُ وَمَمْلُوكُكَ الْمُنيبُ

مالك سودى هم برايش نيستم خدايا من بنده ناتوان گنهكار تو و مملوك زارى و توبه كننده به درگاهت هستم

فَلا تَجْعَلْنى مِمَّنْ صَرَفْتَ عَنْهُ وَجْهَكَ وَحَجَبَهُ سَهْوُهُ عَنْ عَفْوِكَ

پس مرا در زمره كسانى كه روى از آنها گرداندى و غفلتشان مانع از گذشت تو گشته قرارم مده

اِلهى هَبْ لى كَمالَ الاِنْقِطاعِ اِلَيْكَ وَاَنِرْ اَبْصارَ قُلُوبِنا بِضِياَّءِ نَظَرِها

خدايا بريدن كاملى از خلق بسوى خود به من عنايت كن و ديده هاى دلمان را به نور توجهشان

اِلَيْكَ حَتّى تَخْرِقَ اَبْصارُ الْقُلوُبِ حُجُبَ النُّورِ فَتَصِلَ اِلى مَعْدِنِ

به سوى خود روشن گردان تا ديده هاى دل پرده هاى نور را پاره كند و به مخزن اصلى

الْعَظَمَةِ وَتَصيرَ اَرْواحُنا مُعَلَّقَةً بِعِزِّ قُدْسِكَ اِلهى وَاجْعَلْنى مِمَّنْ

بزرگى و عظمت برسد و ارواح ما آويخته به عزت مقدست گردد خدايا قرارم ده از كسانى كه او را خواندى

نادَيْتَهُ فَاَجابَكَ وَلاحَظْتَهُ فَصَعِقَ لِجَلالِكَ فَناجَيْتَهُ سِرّاً وَعَمِلَ لَكَ

و پاسخت داد و در معرض توجه قرارش دادى و او در برابر جلال تو مدهوش گشت و از اين رو در پنهانى با او به راز گويى پرداختى ولى

جَهْراً اِلهى لَمْ اُسَلِّطْ عَلى حُسْنِ ظَنّى قُنُوطَ الاْياسِ وَلاَ انْقَطَعَ

او آشكارا برايت كار كرد خدايا به خوش بينى من نااميدى را مسلط مكن و اميدم را كه به

رَجاَّئى مِنْ جَميلِ كَرَمِكَ اِلهى اِنْ كانَتِ الْخَطايا قَدْ اَسْقَطَتْنى

كرم نيكويت دارم قطع مكن خدايا اگر خطاهايم مرا از نظرت انداخته

لَدَيْكَ فَاصْفَحْ عَنّى بِحُسْنِ تَوَكُّلى عَلَيْكَ اِلهى اِنْ حَطَّتْنِى الذُّنُوبُ

پس بدان اعتماد خوبى كه به تو دارم از من درگذر خدايا اگر گناهانم

مِنْ مَكارِمِ لُطْفِكَ فَقَدْ نَبَّهَنِى الْيَقينُ اِلى كَرَمِ عَطْفِكَ اِلهى اِنْ اَنامَتْنِى

بواسطه بزرگواريهاى لطفت مرا بى مقدار ساخته ولى در عوض يقين به بزرگ توجه تو مرا هشيار كرده خدايا اگر

الْغَفْلَةُ عَنِ الاِسْتْعِدادِ لِلِقاَّئِكَ فَقَدْ نَبَّهَنِى الْمَعْرِفَةُ بِكَرَمِ آلاَّئِكَ

بى خبرى از آماده شدن براى ديدارت مرا به خواب فرو برده ولى در عوض معرفت به بزرگ نعمتهايت مرا بيدار كرده

اِلهى اِنْ دَعانى اِلَى النّارِ عَظيْمُ عِقابِكَ فَقَدْ دَعانى اِلَى الْجَنَّةِ

خدايا اگر بزرگ كيفرت مرا به دوزخ مى خواند ولى در مقابل پاداش فراوانت مرا به بهشت

جَزيلُ ثَوابِكَ اِلهى فَلَكَ اَسْئَلُ وَاِلَيْكَ اَبْتَهِلُ وَاَرْغَبُ وَاَسْئَلُكَ اَنْ

دعوت مى كند خدايا پس از تو خواهم و بسوى تو زارى كنم و بگرايم و از تو خواهم كه

تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاَنْ تَجْعَلَنى مِمَّنْ يُديمُ ذِكَرَكَ وَلا

درود فرستى بر محمد و آل محمد و مرا از كسانى قرارم دهى كه پيوسته به ياد تواند و

ويَنْقُضُ عَهْدَكَ وَلايَغْفُلُ عَنْ شُكْرِكَ وَلا يَسْتَخِفُّ بِاَمْرِكَ اِلهى

پيمانت را نمى شكنند و از شكر تو غافل نشوند و دستور تو را سبك نشمارند خدايا

وَاَلْحِقْنى بِنُورِ عِزِّكَ الاْبْهَجِ فَاَكُونَ لَكَ عارِفاً وَعَنْ سِواكَ مُنْحَرِفاً

برسان مرا به نور درخشان عزتت تا عارف به ذاتت باشم و از غير تو روگردان باشم

وَمِنْكَ خاَّئِفاً مُراقِباً يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ وَصَلَّى اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ

و از تو ترسان و نگران باشم اى صاحب جلالت و بزرگوارى و درود خدا بر محمد

رَسُولِهِ وَ الِهِ الطّاهِرينَ وَسَلَّمَ تَسْليماً كَثيراً

پيامبرش و بر آل پاكش باد و سلام بسيار بر ايشان باد

و اين از مناجاتهاى جَليلُ الْقَدْر اَئمه عَليهمُ السلام است و بر مضامين عاليه مشتمل است و در هر وقت كه حضور قلبى باشد خواندن آن مناسب است .

سبكبار شويد

دير يا زود به منزل رسيد، كه رستاخيز پيش رويتان است و ساربان مرگ بانگ «الرّحيل» سر داده و شما را به پيش مي‏رانَد. سبكبار شويد تا برسيد، كه ره‏سپردگان به انتظار آخرين مسافرند تا دادگاه بزرگ الهي حسابرسي بندگان را بياغازد. سيّد رضي گويد: اين خطبه را اگر با ديگر سخنهاي دنيا - جز خطبه خدا و پيامبر - بسنجند، بر همه فزوني كند و در عظمت پيشي گيرد و سرآمد گردد. نگاه كنيد به جمله «تَخَفَّفُوا تَلْحَقُوا» (سبكبار شويد تا برسيد)، تاكنون سخني كوتاه‏تر و پربارتر از اين شنيده نشده است. چه ژرف كلمه‏اي، و چه ريشه‏دار حكمتي

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و چون از شكر نعمت‌هايي كه در آسودگي و سختي و تن درستي و بيماري به من عطا كرده‌اي، كوتاهي ورزم، حق را روزيِ من فرما تا در هنگامه‌هاي بيم و امنيت و خرسندي و خشم و زيان و سود، حقيقت خشنودي و آرامش جان خود را در عمل به آنچه در برابر تو وظيفه‌ي من است، بدانم.
خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و سينه‌ي مرا از رشك و حسد تهي گردان، تا بر هيچ يك از بندگانت، به سبب احسان تو به ايشان، حسد نبرم؛ آن گونه كه اگر ببينم به يكي از بندگان خود در كار دين و دنيا و تن درستي و پرهيزگاري و توانگري و آسودگي، نعمتي داده‌اي، من نيز از تو و به ياري تو براي خود برتر از آن را آرزو كنم؛ اي كه يكتا و بي‌همتايي.
خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و مرا در اين جهان و آن جهان، در حال خشنودي و خشم، از خطاها به دور دار، و از لغزش‌ها بپرهيزان، تا خشنودي و خشم براي من يكسان باشد، و از تو فرمانبرداري كنم، و خشنودي تو در حقِ دوستان و دشمنان را بر خشم و خشنودي خويش ترجيح دهم؛ آن گونه كه دشمنم از جور من در امان مانَد و دوستم از هواخواهي ناحقّ من نااميد شود.
و مرا از كساني قرار ده كه هنگام آسودگي، تو را مخلصانه مي‌خوانند؛ آن سان كه بيچارگانت هنگام درماندگي. آري، تو ستوده و بزرگواري.

از زبان يک کبوتر

دلم اندازه ي اين ابرا پره
بس که بدبختي تو تورم مي خوره
بيگناه توي جهنم افتاديم
ديگه از چشم خدا هم افتاديم
آقا جون ميگن که رخصت نميدي
به کسي برگ ضمانت نميدي
ميگن از اين آدما دلت پره
ميگن از برو بيا دلت پره
روي گنبدت کبوتر نميخواي!
توي خواب غصه دارا نمياي!
در رو وا کن آقا جون ببين منم
اومدم دو خط باهات حرف بزنم
بگو تو به کفترات غذا ميدي
هنوزم مريضا رو شفا ميدي

اومدم بهت بگم زمستونه
تن گنجشکا اسير بارونه
چوپونا گرگا رو گله مي برن
ديگه اينکه آهوا در خطرن
تو کتاب درساي تيکه پاره
ديگه سارا يه انارم نداره
بين گرگا نميشه آهو باشي
شيشه باشي ، زودتر از هم ميپاشي

مرحم زخماي باورم ميشي؟
آقا جون ضامن کفترم ميشي؟
جوجه هام گشنه خوابيدن دوباره
نون بدبختي که خوردن نداره
بوي خاک ميدن گلاي نسترن
خروسا هي دم به دم اذون ميگن

جوجه هاي کابلي پا ندارن
ديگه از گرسنگي نا ندارن
تو فلسطين اگه بارون بزنه
جوجه رو دست باباش جون ميکنه
آدما با گوله آهنگ ميزنن
کفترا به آدما سنگ ميزنن
سفره دل رو نميشه وا کني
همه جا جنگه اگه نگا کني
زندگي مساوي اسارته
ديگه از کجاش بگم ؟ قيامته
تو رو جدتون شما کاري کنين
ديگه امنيت نداريم رو زمين

ميتونين کفترا رو جواب کنين؟
نميخواين محض خدا ثواب کنين؟
دلتون ميداد بگين حقتونه؟
ما نيومديم پي آب و دونه
اومديم به ما عنايت بکني
جوجه هامونو ضمانت بکني
اومديم پر بزنيمبه راه راست
گوش به زنگيم ... بقيش دست شماست

شما که گنبد و گلدسته دارين!
اين همه زائر دلخسته دارين
شما که خوب ميدونين منتظرم
سهم کفترا رو هم بدين ، برم
ميدوني؟ چيز زيادي نداريم
عوضش حقمونو که بگيريم
دلمونو فرش راتون مي کنيم
تا نفس داريم دعاتون مي کنيم
يادمون نميره رحمت شما
سر سال ميايم زيارت شما
قهوه اي رو رد مي کنيم
جوجه ها رو نذر گنبد مي کنيم
آقا جون حالا ديگه وقت دعاس
نوبتي هم باشه ، نوبت شماس
دعا مستجاب ميشه وقت اذون
اين شما ... اينم خداي مهربون

 سراینده:سیامک شمس

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

دل را به دسته گل هاي انتظار آذين مي بنديم

 و چشم در راه مولود فضيلت ها و سرمشق عارفان و سالكان، امام موسي كاظم (ع)

مي نشينيم

 و ندا سر مي دهيم: سلام ما بر تو

اي كه سجاده شب، غمناك از مناجات شب و نيمه شبت

و ميله هاي سرد و زندان شرمنده از اين همه استقامت تو.

 اي سرمشق مقاومت و صبوري!

اي اسطوره پرشكوه و هارون شكن!

میلادتان مبارک.

میلاد با سعادت هفتمین اختر تابناک آسمان ولایت و امامت حضرت امام موسی کاظم(ع)را به پیشگاه مقدس امام زمان(عج)و تمامی شیعیان و شیفتگان آن حضرت بویژه شما گلچهرگان ایرانی تبریک و تهنیت عرض می نمایم.

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

برقرار باشید و بهاری

اعمال روز عرفه

روز نهم روز عرفه و از اعياد عظيمه است اگرچه به اسم عيد ناميده نشده است و روزى است كه حق تعالى بندگان خويش را به عبادت و طاعت خود خوانده و مَوائد جُود و احسان خود را براى ايشان گسترانيده و شيطان در اين روز خوار و حقيرتر و رانده تر و خشمناكترين اوقات خواهد بود و روايت شده كه حضرت امام زين العابدين عليه السلام شنيد در روز عرفه صداى سائلى را كه از مردم سؤ ال مى نمود فرمود به او واى بر تو آيا از غير خدا سؤ ال مى كنى در اين روز و حال آنكه اميد مى رود در اين روز براى بچّه هاى در شكم آنكه فضل خدا شامل آنها شود و سعيد شوند و از براى اين روز اعمال چند است اول غسل دوّم زيارت امام حسين عليه السلام كه مقابل هزار حجّ و هزار عمره و هزار جهاد بلكه بالاتر است و احاديث در كثرت فضيلت زيارت آن حضرت در اين روز متواتر است و اگر كسى توفيق يابد كه در اين روز در تحت قُبّه مقدّسه آن حضرت باشد ثوابش كمتر از كسى كه در عرفات باشد نيست بلكه زياده و مقدّم است و كيفيّت زيارت آن حضرت بعد از اين در باب زيارات بيايد انشاءالله تعالى سوّم بعد از نماز عصر پيش از آنكه مشغول بخواندن دعاهاى عرفه شود دو ركعت نماز بجا آورد در زير آسمان و اعتراف و اقرار كند نزد حق تعالى به گناهان خود تا فايز شود به ثواب عرفات و گناهانش آمرزيده گردد پس مشغول شود به اعمال و ادعيه عرفه كه از حُجَج طاهِرِهِ صَلَواتُ اللّهِ عَلَيْهِم روايت شده و آنها زياده از آن است كه در اين مختصر ذكر شود لكن ما به مقدارى كه اين كتاب گنجايش آن را داشته باشد نقل مى كنيم شيخ كفعمى در مصباح فرموده مستحب است روزه روز عرفه براى كسى كه ضعف پيدا نكند از دعا خواندن و مستحب است غسل پيش از زوال و زيارت امام حسين عليه السلام در روز و شب عرفه و چون وقت زوال شد زير آسمان رَوَد و نماز ظهر و عصر را با ركوع و سجود نيكو به عمل آورد و چون فارغ شود دو ركعت نماز كند در ركعت اوّل بعد از حمد توحيد و در دويم بعد از حمد قُل يا اَيُّهَا الْكافِروُنَ بخواند بعد از آن چهار ركعت نماز گذارد در هر ركعت بعد از حمد توحيد پنجاه مرتبه بخواند فقير گويد كه اين نماز همان نماز حضرت اميرالمؤ منين عليه السلام است كه در اعمال روز جمعه گذشت .

 

تسبيحات حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَاله در روز عرفه

پس فرموده بخوان اين تسبيحات را كه مروى از حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَ اله است و سيّد بن طاوُس در اقبال ذكر فرموده :

سُبْحانَ الَّذى فِى السَّمآءِ عَرْشُهُ سُبْحانَ الَّذى فِى الاَْرْضِ حُكْمُهُ

منزه است خدايى كه در آسمان است عرش او منزه است خدايى كه در زمين است فرمان و حكمش

سُبْحانَ الَّذى فِى الْقُبوُرِ قَضآؤُهُ سُبْحانَ الَّذى فِى الْبَحْرِ سَبيلُهُ

منزه است خدايى كه در گورها قضا و فرمانش جارى است منزه است خدايى كه در دريا راه دارد

سُبْحانَ الَّذى فِى النّارِ سُلْطانُهُ سُبْحانَ الَّذى فِى الْجَنَّةِ رَحْمَتُهُ

منزه است خدايى كه در آتش دوزخ سلطنتش موجود است منزه است خدايى كه در بهشت رحمت او است

سُبْحانَ الَّذى فِى الْقِيمَةِ عَدْلُهُ سُبْحانَ الَّذى رَفَعَ السَّمآءَ سُبْحانَ

منزه است خدايى كه در قيامت عدل و دادش برپا است منزه است خدايى كه آسمان را بالا برد منزه است خدايى

الَّذى بَسَطَ الاْرْضَ سُبْحانَ الَّذى لا مَلْجَاَ وَلا مَنْجا مِنْهُ اِلاّ اِلَيْهِ پس

كه زمين را گسترد منزه است خدايى كه ملجا و پناهى از او نيست جز بسوى خودش * *

بگو سُبْحانَ اللّهِ وَالْحَمْدُ لِلّهِ وَلا اِلهَ اِلا اللّهُ وَاللّهُ اَكْبَرُ صد مرتبه

* * منزه است خدا و حمد از آن خدا است و معبودى جز خدا نيست و خدا بزرگتر از توصيف است

و بخوان توحيد صد مرتبه و آية الكرسى صد مرتبه و صلوات بر محمّد و آل محمّد صد مرتبه و بگو :

لا اِلهَا ِلا اللّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيى وَيُميتُ

معبودى جز خدا نيست يگانه اى كه شريك ندارد پادشاهى خاص او است و از آن او است حمد زنده كند و بميراند

وَيُميتُ وَيُحْيى وَهُوَ حَىُّ لا يَموُتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَهُوَ عَلى كُلِّشَىْءٍ

و بميراند و زنده كند و او است زنده اى كه نميرد هرچه خير است بدست او است و او بر هر چيز

قَديرٌ ده مرتبه اَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ وَاَتوُبُ

توانا است * * * آمرزش خواهم از خدايى كه معبود بحقى جز او نيست كه زنده و پاينده است

اِلَيْهِ ده مرتبه يا اَللّهُ ده مرتبه يا رَحْمنُ ده مرتبه يا رَحيمُ ده مرتبه يا بَديعَ

و بسويش توبه كنم * * * * * اى خدا * * * * * اى بخشاينده * * * * * اى مهربان * * * * * اى پديدآرنده

السَّمواتِ وَالاْرْضِ يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ ده مرتبه يا حَىُّ يا قَيُّومُ ده

آسمانها و زمين اى صاحب جلالت و بزرگوارى * * * * * اى زنده و اى پاينده #

مرتبه يا حَنّانُ يا مَنّانُ ده مرتبه يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ ده مرتبه امينَ ده مرتبه

* * اى پرعطا اى پرنعمت * * * * * اى كه معبودى جز تو نيست * * * * * اجابت كن * * * * *

 

ذكر صلوات از حضرت صادق عليه السلام

پس بگو اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ يا مَنْ هُوَ اَقْرَبُ اِلَىَّ مِنْ حَبْلِ الْوَريدِ يا

* * * خدايا از تو خواهم اى كسى كه او نزديكتر است به من از رگ گردن اى

مَنْ يَحوُلُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ يا مَنْ هُوَ بِالْمَنْظَرِ الاَْعْلى وَبِالاُْفُقِ

كه حائل شود ميان انسان و دلش اى كه او در ديدگاه اعلى است و در افق

الْمُبينِ يا مَنْ هُوَ الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى يا مَنْ لَيْسَ كَمِثْلِهِ

آشكارى است اى كه او بخشاينده است و بر عرش استيلا دارد اى كه نيست مانندش

شَىْءٌ وَهُوَ السَّميعُ الْبَصيرُ اَسْئَلُكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ

چيزى و او شنوا و بينا است از تو خواهم كه درود فرستى بر محمد و آل محمد

و بخواه حاجت خود را كه برآورده خواهد شد انشاءالله تعالى پس بخوان اين صَلَوات را كه از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه هر كه بخواهد مسرور كند محمّد و آل محمّد را در صَلَوات بر ايشان بگويد:

اَللّهُمَّ يا اَجْوَدَ مَنْ اَعْطى وَيا خَيْرَ

خدايا اى بخشنده ترين عطابخشان و اى بهترين

مَنْ سُئِلَ وَيا اَرْحَمَ مَنِ اسْتُرْحِمَ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِى

درخواست شدگان و اى مهربانترين كسى كه از او مهربانى جويند خدايا درود فرست بر محمد و آلش در

الاَْوَّلينَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِى الاَّْخِرينَ وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ

زمره پيشينيان و درود فرست بر محمد و آلش در زمره پسينيان و درود فرست بر محمد

وَآلِهِ فِى الْمَلاَءِ الاَْعْلى وَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِى الْمُرْسَلينَ

و آلش در ساكنين عالم بالا و درود فرست بر محمد و آلش در زمره مرسلين

اَللّهُمَّ اَعْطِ مُحَمَّداً وَآلَهُ الْوَسيلَةَ وَالْفَضيلَةَ وَالشَّرَفَ وَالرِّفْعَةَ

خدايا عطا كن به محمد و آلش مقام وسيله و فضيلت و شرف و رفعت

وَالدَّرَجَةَ الْكَبيرَةَ اَللّهُمَّ اِنّى آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ

و درجه بلند خدايا من ايمان آوردم به محمد صلى الله عليه و آله

وَلَمْ اَرَهُ فَلا تَحْرِمْنى فِى الْقِيمَةِ رُؤْيَتَهُ وَارْزُقْنى صُحْبَتَهُ وَتَوَفَّنى

با اينكه او را نديده ام پس در روز قيامت از ديدارش محرومم مفرما و مصاحبت و همنشينى او را روزيم فرما

عَلى مِلَّتِهِ وَاسْقِنى مِنْ حَوْضِهِ مَشْرَباً رَوِيّاً سآئِغاً هَنَّيئاً لا اَظْمَاءُ

و بر كيش او بميرانم و بنوشانم از حوض او (حوض كوثر) نوشاندنى سيراب و جانبخش و گوارا كه

بَعْدَهُ اَبَداً اِنَّكَ عَلى كُلِّشَىْءٍ قَديرٌ اَللّهُمَّ اِنّى آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى

پس از آن هرگز تشنه نشوم كه براستى تو بر هرچيز توانايى خدايا من ايمان آورده ام به محمد صلى

اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَلَمْ اَرَهُ فَعَرَِّفْنى فِى الْجِنانِ وَجْهَهُ اَللّهُمَّ بَلِّغْ مُحَمَّداً

الله عليه وآله و او را نديده ام پس در بهشت رويش را به من نشان ده خدايا برسان به محمد

صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ مِنّى تَحِيَّةً كَثيرَةً وَسَلاماً

صلى الله عليه و آله از جانب من تحيتى بسيار و سلامى

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

 

سالروز شهادت مظلومانه نهمین اختر تابناک آسمان

امامت و ولایت حضرت محمد تقی(ع)

امام جواد (ع)

را به پیشگاه حضرت ولی عصر (عج)

و تمامی شیعیان و شیفتگان آن حضرت تسلیت عرض میکنم.

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

خدایا مرا به عقاب خود ادب مفرما،و به مجازات عملم،به مکر و حیله ات ،به عقوبت ناگهانیت غافلگیر مکن(به عقوبت پنهانی ات که در حد فهم من نیست)و مبتلا مگردان، ای خدا کجا خیری توانم یافت در صورتیکه خیر جز پیش تو نیست؟و از کجا راه نجاتی خواهم جست و حال آنکه جز به لطف تو نجات میّسر نیست؟

ای خدا نه آنکس که نیکوکار است از یاری تو و لطف و رحمتت مستغنی است و نه آنکه بدکار است و بر حکم تو بی باکی کرده است و به راه رضا و خوشنودیت نرفته ،از قدرتت بیرون است. ای ربّ من ،ای ربّ من،ای ربّ من.

من تو را به تو شناختم،و تو مرا به وجود خود دلالت فرمودیو بسوی خود خواندی و اگر تو نبودی من نمی دانستم تو چیستی؟(اگر تو معرفت را در من اشراق نمیکردی،من خداشناس نمی شدم)ستایش خدای را که من او را می خوانم و او اجابت میکند و هر چند وقتی که او مرا می خواند،کُندی و کاهلی می کنم و ستایش خدای را که چون از او چیزی در خواست کنم به من عطا کند و هر چند هنگامی که او از من قرض می خواهد(قرض الحسنه و صدقه بر بندگان فقیرش می طلبد) من بُخل می ورزم و ستایش خدای را که برای هر حاجتی هر گاه او را خواستم ندا خواهم کرد،و هر وقتی برای راز و نیاز با او خلوت توانم کرد و بدون هیچ واسطه و شفیع،حاجتم را روا می سازد.

سپاس خدای را که تنها او را به دعا می خوانم ،نه غیر او را و اگر غیر از او حاجت می خواستم ،دعایم مستجاب نمیکرد و سپاس خدای را که به او چشم امید دارم ،نه به غیرِ اوو اگر به غیرش امید داشتم ،مرا ناامید می گردانید ،ستایش خدای را که مرا به حضرتش واگذاشت و گرامی ام داشت و به غیرش وا نگذاشت تا خوارم گرداند .وستایش خدای را که با من اظهار کمال و دوستی فرمود به آنکه از من بی نیاز بود و سپاس خدای را که از خطا و گناهانم ،حلم و بردباری کرد ،چنانکه گویی گناهی از من سر نزده است ،پس خدای من ،پیشم محبوبترین موجوداست و به حمد و ستایش من او سزاوارتر از همه ی عالم است.

پاییز آمد و به آسمان فرصت داد تا ابرهایش بیایند و آسمان دلش بگیرد و خاکستری شود.

من عاشق بهارم ،همان بهار که به چتر ها فرصت نمیدهد تا باز شوند،رگبار قطرات بارانی که نگران خیس شدنم نیستم،من عاشق آن بهار و غافلگیری اش هستم ،بهاری که درخیره سری آسمان ِ آفتابی اش ،که نابهنگام آشوب میشود و میبارد،بهار در درخشش سبزی برگهای جدید ،و جوانه زده معنا پیدا می کند که با قطرات باران سیل گونه اش بر جان و دل این برگها فرو می ریزد و می شویدشان و سیرابشان میکند.

اما پاییز اینگونه نیست ،پاییز صبور است و مقاوم و سخت ، صبر میکند تا ابرها بیایند و با حوصله ببارند و زمین را سیراب کنند و جمع ِ وجود را مست ِ ترنم ِ عشق.پاییز زیبا و شیرین است ،صبر پاییز در افتادن تک تک ِ قاصدکها شیرین تر.

وه ! چه زیباست خداوند ی که خالق این زیباییهاست و چه هنرمند است این خالق باریتعالی با تنوع رنگهای شاد در این فصل وسوسه برانگیز در گفتن مطلب یا سرودن شعری.

خداوندا تو را سپاس میگوییم که به من که چشم جان و دلم که همیشه بسته است ،چشم صورت بخشیدی تا بتوانم این زیباییها را ببینم و بتو و قدرت و تواناییت لحظه ای  فکر کنم

 سلام بر تو ای سفینه عشق!

مدینه را شور حضور تو پر کرده است.

شمیم لبخند پنجره ها!

فضا را عطرآگین نموده و آسمان، خیره به نورافشانی مُنزل وحی، نام زیبای تو را زمزمه می کند

 و زمین چه سعادتمند، گهواره حضور تو پیدا شده است.

ای رهبر عاشقان و دلدادگان، ای حسین (ع) میلادت گرامی و پاینده باد

فرا رسیدن شب آرزوها(لیله الرغائب) به تمامي مؤمنين و مؤمنات مبارك باد.

                                     ليلة الرغائب(شب آرزوها)

اولين شب جمعه ماه رجب را ليلةالرغائب ميگويند.و از حضرت رسول (ص)عملي بسيار

 با فضيلت براي اين شب نقل شده ا ست.كه سيد  در اقبال و علامه در اجازه ء نبي زهره

نقل كرده اند:

از جمله ء فضيلت او آنكه گناهان بسيار با اين نماز آمرزيده شود و هر كس اين نماز را در اين

شب بخواند چون شب اول قبر او شود خداوند ثواب اين نماز را بسوي او به نيكوتر صورتي

با روي گشاده و درخشان و زبان فصيح بفرستد...پس به وي گويد : اي حبيب من!

بشارت باد تورا كه نجات يافتي ا ز هر شدت و سختي....

گويد تو كيستي؟بخدا سوگند كه من رويي بهتر از روي تو نديدم و كلامي شيرين تر از

كلام تو نشنيده ام و بويي بهتر از بوي تو نبوئيدم...

گويد: من ثواب آن نمازم كه در فلان شب از فلان ماه از فلان سال بجا آوردي

آمدم امشب به نزد تو تا حقّ تو را ادا كنم و مونس تنهايي تو باشم و وحشت را از تو بردارم

و چون در صور دميده شود من سايه بر سر تو خواهم افكند در عرصه ء قيامت پس

خوشحال باش كه خير از تو معدوم نخواهد شد هرگز.

كيفيت آن اينچنين است:

اولين  پنجشنبه ء  ماه رجب را روزه ميداري چون شب جمعه شد ما بين نماز مغرب و عشا

دوازده(12) ركعت نماز ميگزاري..6 نماز دو ركعتي و در هر ركعت حمد (يكمرتبه)

و انا انزلناه (3 مرتبه)و قل هو الله احدُ (12 مرتبه) ميخواني و بعد از سلام نماز

هفتاد مرتبه ميگويي:

 اَ للهُمَّ صَلٍّ عَلي مُحَمَّدِ النَّبٍيٍّ الأُمّيٍّ وَ عَلي آلِةِ

پس به سجده ميروي و هفتاد مرتبه ميگويي:

 سُــبُّوحُ قـُـدّ ُ و سُّ رَبُّ ا لْملا ئكَةِ وَ الرُّوح

پس سر از سجده بر ميداري و هفتاد مرتبه ميگويي:

رَ بِّ اغـْـفِرْ وَ ارْحــَمْ وَ تــَجاوَزْ عَــمّا تَــعْلــَمُ اِنـَّـكَ اَ نـْـَتَ الـْـعَلـِِّيُّ اأ عـْظـَمُ

                          پس باز به سجده ميروي و هفتاد مرتبه ميگويي:

ســُبُّو حٌ قُـدّ ُو سٌ رَ بُّ ا لـْمَلا ئٍـكَة‌ُ وَ الــرُّو حٍ

پس حاجت خود را مي طلبي كه انشا ءالله بر آورده خواهد شد.

اللهـــــم عجل لوليك الفرج

التماس دعا

چشمه جاری شکافنده علم ها در بیابان خشکیده دانش جوشیدن گرفت

 و جان جویندگان علم و معرفت را از زلال پر برکت خود سیراب ساخت.

شیعه نشان افتخار دیگری بر گردن آویخت و بر این پیشوای معصوم خود بالید.

ای افتخار شیعه  میلاد مسعودت را گرامی می داریم.

******

شب ميلادش، فضاي ساكت و آرام مدينه، مبهوت نورافشاني خانه گلين امام سجاد (ع) است

و فروغي نوراني، آسمان مدينه را روشن كرده است؛

نوري كه از چهره معصوم و منور نوزادي مبارك به آسمان ساطع است.

 چشمه جاري شكافنده علم ها در بيابان خشكيده دانش جوشيدن گرفت

و جان جويندگان علم و معرفت را از زلال پر بركت خود سيراب ساخت

**********

یا باقرالعلوم(ع) :

علم را شکافنده ای وحلم را قبله ای و جان را پناه

*********

اللهم عجل لولیک الفرج

برقرار باشید و بهاری

التماس دعا

در مدح حضرت مهدي(ع)

دلبرا، دست اميد من و دامان شما
سر ما و قدم سرو خرامان شما
خاك راه تو و مژگان من ار بگذارد
ناوك غمزه و يا خنجر مژگان شما
شمع آه من و رخسارة چون لالة تو
چشم گريان من و غنچة خندان شما
لب لعل نمكين تو مكيدن حظّي است
كه نه طالع شودم يار نه احسان شما
رويم از نرگس بيمار تو چون ليمو زرد
به نگردد مگر از سيب زنخدان شما
نه در اين دايره سرگشته منم چون پرگار
چرخ سرگشته چو گويي است به چوگان شما
درد عشق تو نگارا نپذيرد درمان
تا شوم از سر اخلاص به قربان شما
خضر را چشمة حيوان رود از ياد اگر
رسدش رشحه‌اي از چشمة حيوان شما
عرش بلقيس نه شايستة فرش ره توست
آصف اندر صف اطفال دبستان شما
نبود ملك سليمان همه با آن عظمت
موري اندر نظر همت سلمان شما
جلوة ديد كليم الله از آن ديد جمال
نغمه‌اي بود «انا الله» ز بيابان شما
طائر سدره‌نشين را نرسد مرغ خيال
به حريم حرم شامخ الاركان شما
قاب قوسين كه آخر قدم معرفت است
اوّلين مرحلة رفرف جولان شما
فيض روح‌القدس از مجلس انس تو و بس
نفخة صور صفيري است ز دربان شما
گرچه خود قاسم الارزاق بود ميكاييل
نيست در رتبه مگر ريزه‌خور خوان شما
لوح نفس از قلم عقل نمي‌گردد نقش
تا نباشد نفس منشي ديوان شما
هر چه در دفتر ملك است و كتاب ملكوت
قلم صنع رقم كرده به عنوان شما
شده تا شام ابد دامن آفاق چو روز
زده تا صبح ازل سر ز گريبان شما
چيست تورات ز فرقان شما رمزي و بس
يك اشارت بود انجيل ز قرآن شما
هست هر سوره به تحقيق ز قرآن حكيم
آية محكمه‌اي در صفت شأن شما
آستان تو بود مركز سلطان هُما
قاف عنقاي قدم شرفة ايوان شما
مهر با شاهد بزم تو برابر نشود
مه فروزان بود از شمع شبستان شما
خسروا گر به مديح تو سخن شيرين است
ليكن افسوس نه زيبنده و شايان شما
اي كه در مكمن غيبي و حجاب ازلي
آه از حسرت روي مه تابان شما
بكن اي شاهد ما جلوه‌اي از بزم وصال
چند چون شمع بسوزيم ز هجران شما
مسند مصر حقيقت ز تو تا چند تهي
اي دو صد يوسف صديّق به قربان شما
رخش همت بكن اي شاه جوان‌بخت تو زين
تا شود زال فلك چاكر ميدان شما
زَهرة شير فلك آب شود گرد شنود
شبهة زهره جبين توسن غرّان شما
«مفتقر» را نه عجب گر بنمائي تحسين
منم امروز در اين مرحله حسّان شما

آيت‌الله شيخ محمّدحسين اصفهاني (مفتقر)

امروز كه عزم رويش دارم كاش مي‌شد بذر شوم و خود را در خاك پايت پنهان كنم، و تا با آبي‌ترين نقطه هستي بالا روم.
هر وقت كه روشنايي دعا را در تيرگي دلم مي‌كارم، بهاران آرام، آرام در برگ‌هايم مي‌خزد و ساقه‌هايم عاشقانه تو را فرياد مي‌زنند.
و غروب هر جمعه كه عطر تو در كوچه پس كوچه‌هاي غبارآلودم مي‌پيچد، كوچه‌هاي خاك گرفته دلم از بوي خوشت عطرآگين مي‌شود.
آقاي من!
به زلال اشك‌هايم قسم در كوچه‌هاي غمين و غريب روزگار تنها در هواي آينده روشن انتظار نفس مي‌كشم ...
و ظهورت را به انتظار نشسته‌ام...

اللهم عجل لولیک الفرج

 التماس دعا

سروده ی:مریم سقلاطونی

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

برقرار باشید و بهاری

« با نور فاطمه هدایت شدم ... »

کلمات همچون تیری به اعماق وجودم راه یافت. زخمی را باز کردند که گمان نمی‌کنم به آسانی التیام یابد. با اشکهایم در جدال بودم و سعی کردم مانع از سرازیر‌شدنشان شوم ولی نتوانستم. اشکهایم فرو ریختند و گویی می‌خواستند تا ننگ تاریخ را در قلبم بشویند. پس از آن تصمیم گرفتم که با گذشتن از ایستگاههای تاریخ، حرکت کنم تا بر فاجعه امت آگاهی یابم و این آغازی بود برای مشخص نمودن هویت حرکت و انتقال با عبور از فضای معتقدات و تاریخ و همسو شدن با دلیل.

این امر در خانه‌ای اتفاق افتاد که عموزاده شیعی من اقامت داشت. من آمده بودم تا با او دیداری داشته باشم و درباره اموری عام، گفتگو کنم ...

در یک لحظه صدای خطیبی که از یک دستگاه ضبط صوت  پخش می‌شد، توجهم را بخود جلب کرد که می‌گفت: "این خطبه‌ای است که در منابع اهل سنت و شیعه وارد شده و حضرت زهرا (سلام الله علیها) آن را ایراد نمود ..."

پیش از شنیدن این نوار آماده نبودم تا در مسائل مورد اختلاف مذهبی وارد بحث شوم؛ اما ما دانسته بودیم که عموزاده‌ام شیعه می‌باشد و از خداوند مسألت کرده بودیم تا او را هدایت کند و ما تا می‌توانستیم از وارد شدن بحث با او پرهیز می‌کردیم. ولی خداوند – سبحانه و تعالی – می‌خواست که حجت را بر ما تمام کند.

با صدایی آرام و زیبا خطیب آن خطبه را آغاز نمود و شعاع کلماتش تا اعماق وجودم نفوذ کرد. برای من آشکار شد که چنین سخنانی از شخصی عادی صادر نمی‌شود، حتی اگر دانشمندی سخنور باشد که هزار سال درس خوانده باشد، بلکه آنها در حد ذات خود، یک معجزه بودند. سخنانی شیوا، عبارتهایی محکم، حجتهایی کوبنده و تعبیری قوی ... من خود را به آنها سپردم و با همه وجودم به آنها گوش می‌دادم تا که نتوانستم خود را نگه دارم و اشکهایم سرازیر شد.

من از این سخنان محکم که خطاب به خلیفه رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) ایراد می‌شد، تعجب کردم و آنچه سبب شد تا حیرت من بیشتر شود این بود که وی دخت رسول خدا بود. پس چه اتفاقی پیش آمده است؟ در واقع درستی این خطبه را نمی‌دانستم، ولی شعورم در آن لحظه تکان خورد و با نخستین قطره اشکی که از اعماق درونم سرازیر گشت، تصمیم گرفتم که به صورت جدی با وی وارد بحثی عمیق شوم و در این خصوص نمی‌خواستم از کسی بشنوم، بلکه ریسمان شروع یا آغاز ریسمان را می‌خواستم تا حرکت آغاز کنم.

نوار به آخر رسید، اشکهایم را پاک کردم و کوشیدم تا آنها را پنهان کنم تا عموزاده‌ام متوجه آنها نشود، نمی‌دانستم برای چه؟ شاید به خود مغرور بودم، ولی عظمت فاجعه مرا بر آن داشت تا مجموعه ای از سؤالات را متوجه او سازم، اما خواستار جوابی نبودم، بلکه این تلاشی برای کم کردن فشار روحیم بود. او به من پاسخ داد: لازم است که ابتدا بدانی که فاطمه کیست و سپس خود جستجو را آغاز کنی تا من عقایدم را بر تو تحمیل نکنم و نخستین منبعی که آغاز ریسمان را در آن خواهی یافت، صحیح بخاری است. آنگاه کتاب را به دست من داد و این برای من کاملا غیر منتظره بود ...

« برگرفته از کتاب "با نور فاطمه هدایت شدم"، تألیف عبد المنعم حسن سودانی »

                                                                گوش کنید:

                                                        بی تو میمیرم مـــــــرو

                         اللهم عجل لولیک الفرج

                                                               التماس دعا

ولادت با سعادت حضرت زینب(س) و روز پرستار را به پیشگاه مقدس ولی عصر (عج) و تمامی شیفتگان آن حضرت بویژه شما گلچهرگان ایرانی تبریک و شاد باش عرض می نمایم.

زينب كبری سلام الله عليها وارث صلابت علي (ع) و شهامت فاطمه سلام الله عليها بود. زينب كبري بزرگ بانويي بود كه اوصاف پدر مادر و برادران معصومش در آينه‌ي وجودش تجلي داشت و وسعت ظرفيت وجودي اين بانوي بزرگ چنان بود كه توانسته بود از بوستان معرفت بزرگترين قهرمانان اهل بيت عصمت و طهارت نهايت بهره‌ي معنوي را نصيب خويش كند.
زينب كبري در صحنه‌ي تدبير و درايت و علم و فراست چنان برجسته بود كه به عقيله بني هاشم شهرت داشت و استواري اراده و تدبيرش در نزد بزرگان اهل بيت مورد ستايش بود.
دامنه و عمق دانش زينب كبري چنان وسعت داشت كه ائمه معصوم نيز اين ويژگي زينب قهرمان را مي‌ستودند. امام سجاد عليه‌السلام ،‌زينب كبري سلام الله عليها را به عنوان دانشمند فهيم معرفي كرده و خطاب به آن بانوي بزرگ مي‌فرمود: سپاس خداي را كه شما دانشمندي بدون معلم هستيد.

پنجم جمادی الاولی سال پنجم و ششم هجری روز ولادت با سعادت بانوی قهرمان كربلا و پرچمدار نهضت حسینی علیه السلام ، حضرت زینب كبری سلام الله علیها می باشد.

زن مگو ، مرد آفرین روزگار .

زن مگو، بنت الجلال ، اخت الوقار .

زن مگو، كمتر كنیزش حورعین .

زن مگو، دخت امیر المومنین .

اللهم عجل لولیک الفرج

برقرار باشید و بهاری

التماس دعا

                   التماس دعا

بانوى قم،اى گل كوير دل ما                                                   سروى ز سلاله امير دل ما

از پاى فتاده سرابيم، تو باش                                                در غربت عشق، دستگير دل ما

                                                                                                                                          "بهمن صالحى «صالح‏»"

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

چشم به راهان سپيده با آن " خورشيد پنهان" انس و الفت دارند و او را هر چند غايب است،

 " حاضرترين حاضران" مي بينند و " حضور غايبانه" او را روشنايي راه خويش مي سازند.

اينگونه است كه منتظران، از وجود آن" آفتاب پشت ابر" بهره مي برند و چنين جرعه نوش باده شوقند

 و سرمست از صهباي عشق!

اميد به آمدنش، انگيزه آفرين تلاش و حركت است و بر ديدگان مشتاق دلدادگان او، "سرمه انتظار!"

دلم برای اینجا تنگ شده بود.

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

بازگشت كاروان اسرا به مدينه منوره  خبر شهادت امام حسين عليه السلام و ياران آن حضرت به وسيله بشير كاروان اسيران آرام آرام به شهر مقدس مدينه نزديك مى شد. همه اهل بيت رسول الله ناله و زارى مى كردند. خاطراتى كه برايشان بود در مدينه به نظرشان مى آمد، به زندگى شان لبخند مى زدند، لبخند تلخ ‌تر از گريه ، شاعر چه زيبا گفته : خنده تلخ من از گريه غم انگيزتر است كارم از گريه گذشته است بر آن مى خندم آسايش خاندان وحى را غارتگران آرامش و وحشيان دستگاه حكومتى يزيد بن معاويه به يغما بردند، به مدينه مى رسيدند، به كانون آرامش كه در آن دين خدا را ترويج مى كردند. آنان از خبر وحشتبار واقعه كربلا اطلاع چندانى نداشتند و جنايت ها و كشتارهاى عمال كثيف دستگاه حكومتى كه نسبت به پاك ترين مردان اسلام انجام شده بود از نظر آنها پوشيده بود. هم اكنون كه كاروان اسيران به مدينه باز مى گردد مردم بايد مصيبت جانسوز كربلا را از زبان صاحبان آن شنيده و انزجارى شديد از يزيد و عمال حكومتش در دل بپرورانند. كاروان نزديك مى شد كه امام سجاد عليه السلام به منظور آن كه در شهر مدينه يك جنبش و انقلاب فكرى توليد كند تا از نهضت امام حسين بن على عليه السلام بهره بردارى شود، بشير بن جذلم را به حضور طلبيد و فرمود: اى بشير، خدا پدرت را رحمت كند، او مردى شاعر بود، آيا تو هم مى توانى شعر بگويى ؟ عرضه داشت : بلى يابن رسول الله ، من هم چون پدرم شاعرم . فرمود: به شهر برو و مردم را از شهادت پدرم امام حسين عليه السلام آگاه گردان . بشير مى گويد: بر اسب خود سوار شدم ، به سوى مدينه رفتم تا مردم را از قتل امام حسين عليه السلام آگاه كنم . بشير ندا كرد: يا اهل يثرب لا مقام لكم بها قتل الحسين فادمعى مدرار الجسم منه بكربلا مضرج و الراس منه على القناه يدار اى اهل مدينه ! ديگر در مدينه نمانيد، زيرا حسين شهيد شد. به اين سبب سيلاب اشك از ديدگان من جاری است . بدن شريفش در كربلا در ميان خاك و خون افتاده و سر مقدسش بر سر نيزه ها در شهرها مى گردانند. و آن وقت فرياد مى زند: اينك على بن الحسين با عمه ها و خواهرانش كنار شهر مدينه هستند من فرستاده او هستم كه خبر آمدن مسافران را به شما بگويم . ملاقات ام البنين عليهاالسلام با بشير   فرزندان ام البنين - همگى - در زمين كربلا شهيد شدند و نسل ام البنين عليهاالسلام از طريق عبيدالله بن قمر بنى هاشم بسيار مى باشند. چون بشير به فرمان امام زين العابدين عليه السلام وارد مدينه شد تا مردم را از ماجراى كربلا و بازگشت اسراى آل الله با خبر سازد، در راه ام البنين عليهاالسلام او را ملاقات كرد و فرمود: اى بشير، از امام حسين عليه السلام چه خبر دارى ؟ بشير گفت : اى ام البنين ، خداى تعالى ترا صبر دهد كه عباس تو كشته گرديد. ام البنين عليهاالسلام فرمود: از حسين عليه السلام مرا خبر ده . بدينگونه ، بشير خبر قتل يك يك فرزندانش را به او داد، اما ام البنين عليهاالسلام پياپى از امام حسين عليه السلام خبر مى گرفت وى گفت : فرزندان من و آنچه در زير آسمان است ، فداى حسينم باد! و چون بشير خبر قتل آن حضرت را به او داد صيحه اى كشيد و گفت : اى بشير، رگ قلبم را پاره كردى ! و صدا به ناله و شيون بلند كرد. مامقانى گويد: اين شدت علاقه ، كاشف از بلندى مرتبه او در ايمان و قوت معرفت او به مقام امامت است كه شهادت چهار جوان خود را كه نظير ندارند در راه دفاع از امام زمان خويش سهل مى شمارد. به نوشته علامه سماوى در ابصار العين : ام البنين عليهاالسلام همه روزه به بقيع مى رفت و مرثيه مى خواند، به نوعى كه مروان - با آن قساوت قلب - از ناله و گريه ام البنين عليهاالسلام به گريه مى افتاد و اشكهاى خود را با دستمال پاك مى كرد.  اللهم عجل لولیک الفرج   التماس دعا

فرا رسیدن نهم محرم الحرام (تاسوعای حسینی) را به پیشگاه مقدس ولی عصر(عج) و تمامی شیعیان و شیفتگان آن حضرت بویژه شما همراهان سجاده ی عشق تسلیت عرض می کنم.

روز تاسوعا:

روز نهم محرم که معروف به تاسوعاست آخرین روزیست که امام حسین(ع)و یارانش شبانگاه آن را درک کرده بودندو این روز به شب عاشورا پیوند خورد.بدین جهت در نزد مسلمانان و محبان اهل بیت(ع)از اهمیت بالایی برخوردار است.مسلمانان تاریخ ساز ایران اسلامی همچون تمامی مسلمانان سراسر گیتی این روز را منتسب به غیرت الله و ساقی دشت کربلا حضرت ابوالفضل العباس (ع) می دانند بسان روز عاشورا گرامی داشته و عزاداری میکنند.

تاسوعا بزرگداشت شهادت  اسوه ایثار و ادب و وفا و حقگزاری عباس بن علی(ع) است و با گذشت بیش از هزارو سیصد سال هنوز تاریخ روشن از کرامتهای اوست و نام او با وفا و ادب و مردانگی همراه است.آن سردار فداکار با لبی تشنه و جگری سوخته پا به فرات گذاشت اما جوانمردی و وفایش نگذاشت که او آب بنوشد و امام و اهل بیت و کودکان تشنه باشند.لب تشنه از فرات بیرون آمد تا آب را به کودکان برساند.خود از آب ننوشید و فرات را تشنه لبهای خویش نهاد و برگشت و دست عطش فرات دیگر هرگز به دامن وفای عباس نرسید.این ایثار را کجا میتوان یافت؟؟و این همه فداکاری مگر در واژه می گنجد؟؟؟و با کلام قابل بیان است؟؟؟دستان ابوالفضل(ع) قلم شد و این دستها برای آزادگان جهان علم گشت و عباس آموزگار بی بدیل فتوت و مردانگی در تاریخ شد. و چه به حق او را غیرت الله العظیم نامیده اند.

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

عده اى از مردم كوفه نقل مى كنند:
ما در كاروان زهيربن قين بوديم ، همزمان با بيرون آمدن امام حسين عليه السلام از مكه ، به سوى كوفه حركت كرديم ، از ترس بنى اميه ، نمى خواستيم با كاروان حسين در يك منزل توقف كرده و با امام حسين ملاقات كنيم ، هر وقت كاروان امام حسين حركت مى كرد ما مى ايستاديم و هنگامى كه توقف مى كرد، ما حركت مى كرديم .
از قضا در يكى از منزلگاه ها كاروان امام حسين توقف كرده بود، ما نيز ناچار در آنجا فرود آمديم . در اين ميان نشسته بوديم و غذا مى خورديم ناگهان فرستاده امام حسين وارد شد و سلام كرد و گفت :
زهير! امام حسين تو را مى خواهد.
ما همگى از اين پيشآمد مبهوت شديم و زهير اندكى به فكر فرو رفت ، ناگاه همسرش به زهير گفت :
سبحان الله ! اى زهير! در مقابل دعوت فرزند پيغمبر درنگ مى كنى ؟ چه مى شود كه نزد او بروى و سخنانش را بشنوى و برگردى ؟
زهير پس از سخن شجاعانه همسرش تكانى خورد و برخاست و به خدمت امام حسين رفت ، چيزى نگذشت شاد و خندان برگشت ، به طورى كه صورتش برافروخته شده بود. دستور داد خيمه او را برچينند و اسباب و وسايل او را به سوى كاروان امام حسين ببرند.
سپس به همسرش گفت :
تو را طلاق دادم و مى توانى نزد خويشان خود بروى ، زيرا من دوست ندارم به خاطر من صدمه ببينى و من تصميم دارم فداى امام حسين شوم .
سپس اموال او را به عموزاده اش سپرد تا به خويشان وى تحويل دهد. در اين وقت آن بانو اشك ريزان زهير را وداع كرد و گفت :
خداوند به تو خير عنايت كند و تمنا دارم مرا روز قيامت نزد جد حسين عليه السلام ياد كنى .
آنگاه به همراهان گفت :
هر كس مايل است همراه من بيايد وگرنه اينجا آخرين ديدار من با شما است . اما داستانى برايتان بگويم :
به جنگ روميان كه رفته بوديم ، در جنگ دريايى به خواست خدا، ما پيروز شديم و غنائم بسيار به دست ما آمد. سلمان كه با ما بود پرسيد:
آيا از اين غنيمتها كه خداوند نصيبتان كرد خوشنوديد؟
گفتيم : آرى ! البته كه خوشنود هستيم .
گفت :
پس چقدر خوشحال خواهيد بود هنگامى كه سرور جوانان آل محمد - امام حسين - را درك كنيد و در ركابش بجنگيد؟ جهاد در ركاب او مايه سعادت دنيا و آخرت است .
پس از آن با همه وداع كرد و در صف ياران حسين عليه السلام قرار گرفت .

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

عزاداریهاتون مورد قبول حق تعالی انشاالله

ابن عباس نقل مى كند:
ما با پيامبر (صلى الله عليه و آله ) در آخرين حجى كه در سال آخر عمر خود بجاى آورد (حجة الوداع ) بوديم . رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) حلقه در خانه كعبه را گرفت و رو به ما كرد و فرمود:
آيا حاضريد شما را از علامتهاى آخرالزمان باخبر سازم ؟
سلمان كه در آن روز از همه به پيامبر (صلى الله عليه و آله ) نزديك بود، عرض كرد:
آرى ، يا رسول الله !
پيامبر (صلى الله عليه و آله ) فرمود:
از علامت هاى آخرالزمان ضايع كردن نماز، پيروى از شهوات ، تمايل به هواپرستى ، گرامى داشتن ثروتمندان و فروختن دين به دنياست و در آن وقت قلب مؤ من در درونش آب مى شود مثل آب نمك در آب ! از اين همه زشتيها كه مى بيند و قدرت بر جلوگيرى آن را ندارد.
سلمان پرسيد: آيا چنين چيزى واقع خواهد شد؟
حضرت فرمود: آرى ، سوگند به خداوند! اى سلمان ! در آن وقت زمامداران ظالم ، وزيرانى فاسق ، كارشناسان ستمگر و امنايى خائن بر مردم حكومت كنند.
سلمان پرسيد: آيا چنين امرى واقع خواهد شد؟
پيامبر (صلى الله عليه و آله ) فرمود:
آرى ، سوگند به خدا! اى سلمان ! در آن وقت زشتى ها زيبا و زيبايى ها زشت مى شود. امانت به خيانتكار سپرده مى شود و امانتدار خيانت مى كند، دروغگو تصديق مى شود و راستگو تكذيب !
سلمان پرسيد:
آيا اين امر واقع خواهد شد؟
پيامبر (صلى الله عليه و آله ) فرمود:
آرى ، سوگند به خداوند! در آن وقت حكومت به دست زنان و مشورت با بردگان خواهد بود، كودكان بر منبر مى نشينند، دروغ خوشايند و زرنگى ، زكات ضرر و بيت المال غنيمت محسوب مى شود!
اولاد در حق پدر و مادر جفا مى كنند و به دوستانشان نيكى مى نمايند و ستاره دنباله دار طلوع مى كند!
سلمان پرسيد:
آيا چنين چيزى واقع خواهد شد، يا رسول الله ؟
پيامبر (صلى الله عليه و آله ) فرمود:
آرى ، اى سلمان ! در آن زمان زنان در تجارت با شوهران خود شريك مى شوند، باران رحمت كم ، جوانمردان بخيل ، تهى دستان حقير مى شوند، بازارها به هم نزديك مى گردد و همه از خدا شكايت مى كنند. يكى مى گويد سودى نبردم و ديگرى مى گويد چيزى نفروختم .
سلمان پرسيد: اين امر واقع خواهد شد؟
حضرت فرمود:
آرى ، در آن وقت گروهى به حكومت مى رسند، اگر مردم حرف بزنند آنها را مى كشند و اگر سكوت كنند اموالشان را غارت ، حقشان را پايمال مى كنند و خونشان را مى ريزند و دلها را پر از كينه و وحشت مى كنند و...
در آن زمان اشياء و قوانين را از شرق و غرب مى آورند و امت من رنگارنگ مى شوند، نه ، بر كوچك رحم مى كنند و نه ، بر بزرگ احترام مى گذارند و نه ، گناه كارى را مى بخشند، هيكل هايشان مانند آدميان و قلب هايشان همچو شياطين است .
در آن زمان لواط زياد مى شود، مردان خود را شبيه زنان مى كنند و زنان خود را شبيه مردان ، لعنت خدا بر آنها باد!
در آن زمان مساجد را زينت مى كنند، قرآن ها را آرايش مى دهند و مناره هاى مساجد را بلند مى نمايند و صفهاى نمازگزاران زياد، اما دلهايشان به يكديگر كينه توز و زبانهايشان مختلف است !
مردان و پسران ، خود را با طلا زينت مى كنند و لباس حرير و ديباج مى پوشند، پوست پلنگ را براى اظهار بزرگى در بر مى كنند.
ربا در بين مردم شايع مى شود و معاملات با غيبت و رشوه انجام مى گيرد، دين را مى گذارند و دنيا را برمى دارند!
طلاق زياد مى شود، حدود اجرا نمى گردد، زنان خواننده و آلات نوازندگى آشكار مى گردد و اشرار امت به دنبال آنها مى روند، ثروتمندان براى تفريح و طبقه متوسط براى تجارت و فقرا براى ريا و خودنمايى به حج مى روند!
عده اى قرآن را براى غير خدا و عده اى براى خوانندگى ياد مى گيرند و گروهى نيز علم را براى غير خدا مى آموزند، زنازاده فراوان مى شود و براى دنيا با يكديگر عداوت مى كنند!
پرده هاى حرمت پاره مى گردد، گناه زياد مى شود، بدان بر خوبان مسلط مى شوند دروغ فراوان ، لجاجت شايع و فقر فزونى مى يابد، با انواع لباسها بر يكديگر فخر مى فروشند، قمار و آلات موسيقى را تعريف مى كنند و امر به معروف و نهى از منكر را زشت مى شمرند.
مؤ من واقعى در آن زمان خوار است ، قاريان قرآن و عبادت كنندگان پيوسته از يكديگر بدگويى مى كنند و در ملكوت آسمانها آنان را افراد پليد مى دانند.
ثروتمندان از فقر مى ترسند و بر فقرا رحم نمى كنند و آدمهاى نالايق درباره جامعه سخن مى گويند كه حقيقت ندارند، حرفهايشان فقط شعار است !
در آن زمان صداى تواءم با لرزش از زمين برمى خيزد كه همه مى شنوند، گنجهاى طلا و نقره بيرون مى ريزند ولى براى انسان ديگر سودى نخواهند داشت و دنيا به آخر مى رسد...

                            اللهم عجل لولیک الفرج

  التماس دعا

     برقرار باشید و بهاری

در عرفات نشسته بوديم. دوستم گفت: آن جوان را ببين چه‌قدر چهره‌اش آشناست؛ هر چه فكر مي‌كنم نمي‌دانم او را كجا ديده‌ام. به جايي كه اشاره مي‌كرد، نگاه كردم. در چند قدمي ما جواني زيبا و خوش‌رو نشسته بود و نگاه صاف و زلالش را به ما دوخته بود. ردايي به تن داشت و نعلين زردي در پايش بود. همان طور كه دوستم گفته بود، چهره‌اش رنگ و بوي آشنايي داشت؛ اما هرچه فكر مي‌كردم، نمي‌توانستم او را به جا بياورم.

قسم به زمين و کسي که آن را گسترانيده است.

در واقع دحوالارض روز شروع حيات بخشي خداوند به جهان خاکي است که توجه به آن در روايات و تعيين اعمال خاص همچون روزه ، عبادت ، دعا و غسل واهتمام به آن از سوي معصومين (ع) نشانگر عنايت حضرت حق به اين روز با برکت است .

تعبير به اينکه "در روز دحو الارض رحمت خدا منتشر گرديده و از براي عبادت و اجتماع به ذکر خدا در اين روز، اجر بسيار است" و امثال آن ، مومنين را بر انجام مستحبات مخصوص اين روز ترغيب مي نمايد . درباره روزه اين روز آمده است :

روزه اين روز همانند روزه هفتاد سال است .

روزه اين روز کفاره گناهان هفتاد سال است .

براي روزه دار اين روز هرکه و هرچه در ميان آسمان و زمين است استغفار مي کند و ...

روايت است که امام رضا عليه السلام فرموده اند: درشب بيست و پنجم ماه ذي القعده حضرت ابراهيم (ع) و حضرت عيسي (ع)متولد شده اند. و نيز در اين روز رسول خدا صلي الله عليه و آله ، به قصد حجة الوداع از مدينه به همراه يکصد و چهار هزار يا يکصد و بيست و چهار هزار نفر از راه شجره به مکه عزيمت نمودند که حضرت فاطمه (ع ) و تمامي زوجات آن حضرت نيز ايشان را همراهي مي کردند .

و نيز در روايتي است که در اين روز قائم (عجل الله تعالي فرجه الشريف) قيام خواهد نمود .

در اين روز به غير از روزه و عبادت و ذکر خدا و غسل دُو عمل وارد است اوّل نمازي که در کتب شيعه قُميّين روايت شده و آن دو رکعت است در صبحگاه در هر رکعت:

بعد از حمد پنج مرتبه سوره وَالشَّمْسِ بخواند و بعد از سلام نماز بخواند:

لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَليِّ الْعَظيمِ
جنبش و نيروئي نيست جز به خداي والاي بزرگ

پس دعا کند و بخواند:

يا مُقيلَ العَثَراتِ اَقِلْني عَثْرَتي يا مُجيبَ
اي ناديده گير لغزشها، ناديده گير لغزشم را اي اجابت کننده

الدَّعَواتِ اَجِبْ دَعْوَتي يا سامِعَ الاْصْواتِ اِسْمَعْ صَوْتي
دعاها اجابت کن دعايم را اي شنواي صداها بشنو صدايم را

وَارْحَمْني وَتَجاوَزْ عَنْ سَيِّئاتي وَما عِنْدي يا ذَاالْجَلالِ وَالاْکْرامِ
و به من رحم کن و از گناهانم و آنچه بدي دارم درگذر اي صاحب جلالت و بزرگواري

(بقیه در ادامه مطلب)

اللهم عجل لولیک الفرج

برقرار باشید و بهاری

التماس دعا

سید مهدی شجاعی

اللهم عجل لولیک الفرج

برقرار باشید و بهاری

التماس دعا

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

اي پرچمدار شيعه و رئيس مذهب جعفري،

اي بلند اختر!

در شب هجران تو، عالم دگرگون شده است.

 اي ششمين نور سرمدي،

تاريخ از كدام مصيبت تو شكوه كند؟؟؟

 آري تاريخ، شرمنده از حكايت غربت توست.

شهادت امام علم و تقوی و صداقت امام جعفر صادق (ع)را به ساحت مقدس ولیعصر (عج) و تمامی شیعیان و شیفتگان آن حضرت  تسلیت عرض می نمایم.

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

فرارسيدن نيمه شعبان، سالروز ميلاد حجت حق، مولانا امام المهدى، عجل الله تعالی فرجه الشریف، را به همه منتظران ومشتاقان ديدار جمالش تبريك مى گوئيم

********

صداي بال ملايك ز دور مي‌آيد
مسافري مگر از شهر نور مي‌آيد؟
دوباره عطر مناجات با فضا آميخت
مگر كه موسي عمران ز طور مي‌آيد؟
شراب ناب تبلور به شهر آوردند
تمام شهر به چشمم بلور مي‌آيد
به باغ از غم داغ كدام گل گفتند؟
كه آتش از دل خاك نمور مي‌آيد!
به روي دست پر از شور شهر غيرت كيست!
كه در تجسم سرخ شعور مي‌آيد؟!
ستاره‌اي شبي از آسمان فرو افتاد
و مژده داد كه صبح ظهور مي‌آيد
چقدر شانة غم‌بار شهر حوصله كرد
به شوق آن‌كه پگاه سرور مي‌آيد
مسافري كه شتابان به يال حادثه رفت
به بال سرخ شهادت صبور مي‌آيد
به زخم‌هاي شقايق قسم هنوز از باغ
شميم سبز بهار حضور مي‌آيد
مگر پگاه ظهور سپيده نزديك‌ست؟
صداي پاي سواري ز دور مي‌آيد؟

سروده ی:ناصر فيض

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

برقرار باشید و بهاری

همه در جست‌وجوي كوي تواند، بي‌ آن‌كه خوب تو را شناخته باشند. همه در هواي روي بهارند؛ بي آن‌كه از غصه زمستان، به تنگ آمده باشند.
همه در غربت شب، خوابيده‌اند، بي آن‌كه از صداي خروس سحري سراغ بگيرند.
پهناي شهر را وجب به وجب، گام به گام، كاويده‌ام. از نردبان‌هاي كوتاه و بلند مذاهب و مكتب‌ها، ايسم‌ها و فلسفه‌ها، از همه عبور كرده‌ام. رفته‌ام، فرو افتاده‌ام، برخاسته‌ام و خسته‌ام.
مي‌گويند تو گشايشي. فرج تويي. اين گشايش بايد شبيه يك گلستان باشد، پر از جوانه‌هاي صداقت. جايي براي تبسم بي‌دغدغه. من منتظرم.
قصه شوق، محال است به تقرير آيد. كسي چه مي‌داند راز رسيدن در دل يك مشتاق كه مهجور مانده است چيست؟ كسي چه مي‌داند جز دل روشن تو؟!
ما از رفتن، تمناي رسيدن داريم و كوي مهدي خدا، انگار نزديك است؛ زير پلك يك ندبه، روي آواز يك سجاده و بر بلنداي شكفتن يك صبح آدينه. از رو به روي خانه كعبه، صدايمان زده‌اي كه: من گنجينه خدايم؛ اوج آرزوهاي ديرينه، با سيرتي شبيه محمد(ص)، با شوري به وسعت دلتنگي و با جشني از جنس خوش‌بختي.
عدالت، ميوه درخت ظهور است كه با دست‌هاي نيرومند و آسماني تو غرس مي‌شود. عدالت، يعني برآمدن و تابيدن ماه براي همه چشم‌ها؛ حتي نابينا‌ها و شب‌پره‌ها. نزديك‌تر مي‌شوي، قرآن مي‌خواني و لبخند مي‌زني. من همان رؤياي صادقه‌ام كه در قلب خدا تعبير شد و اينك تعبير رؤياي خدا در سرزمين سوخته انسان.
از تولد حرف مي‌زني. تولد دوباره روزي‌‌هاي معنوي و مادي. تولد ديگرباره جان‌هاي عاشق سرفرازي. مكث ديدار و زيبايي بر دشت خشك بي‌كسي و تنهايي. حضور پيوسته باران بر كام‌هاي تشنه ابدي. از راه مي‌رسي، بيدار مي‌شويم، راه مي‌رويم و همه سرزمين‌هاي نرفته دانش و انديشه، در كنار خاك پاي تو، بر ما مكشوف مي‌شود. به جزاي ستم‌ها كه بر خلايق مظلوم؛ آوار گشته بود. بر سر ظالمان، غضب مي‌باري و شيوه نوازش را ترويج مي‌كني. در انتظار توييم!

ماهنامه موعود شماره 76-مصطفي پورنجاتي

********

ای سرو بوستان ایستادگی!

 ای زیباترین گل باغ حسین (ع)!

 ای جوان رعنا و رشید حسین (ع)

 ای علی (ع) را یادگار!

ای علی اکبر! گلستانی از زیباترین گل های فداکاری!

 و دریایی از آبیِ عطوفت را دل دل خود، جمع داشتی،

 لوح عاشورا، در انتظارِ قلم شمشیر تو نشسته

تا خاطره دلیر مردی های بدر و حنین را بر آن نقش نمایی

و تمثال قدم های رسول خدا (ص) را بر پهنه کربلا حک کنی.

تو که در صورت و سیرت شبیه ترین بودی به پیامبـر خیر و برکت (ص)!

 ســـلام و درود بی پایان بر صورت و سیرت پیامبر گونه ات

.

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

برقرار باشید و بهاری

حلول رجب المرجب به تمامي مؤمنين و مؤمنات مبارك باد.

                                     ليلة الرغائب(شب آرزوها)

اولين شب جمعه ماه رجب را ليلةالرغائب ميگويند.و از حضرت رسول (ص)عملي بسيار

 با فضيلت براي اين شب نقل شده ا ست.كه سيد  در اقبال و علامه در اجازه ء نبي زهره

نقل كرده اند:

از جمله ء فضيلت او آنكه گناهان بسيار با اين نماز آمرزيده شود و هر كس اين نماز را در اين

شب بخواند چون شب اول قبر او شود خداوند ثواب اين نماز را بسوي او به نيكوتر صورتي

با روي گشاده و درخشان و زبان فصيح بفرستد...پس به وي گويد : اي حبيب من!

بشارت باد تورا كه نجات يافتي ا ز هر شدت و سختي....

گويد تو كيستي؟بخدا سوگند كه من رويي بهتر از روي تو نديدم و كلامي شيرين تر از

كلام تو نشنيده ام و بويي بهتر از بوي تو نبوئيدم...

گويد: من ثواب آن نمازم كه در فلان شب از فلان ماه از فلان سال بجا آوردي

آمدم امشب به نزد تو تا حقّ تو را ادا كنم و مونس تنهايي تو باشم و وحشت را از تو بردارم

و چون در صور دميده شود من سايه بر سر تو خواهم افكند در عرصه ء قيامت پس

خوشحال باش كه خير از تو معدوم نخواهد شد هرگز.

كيفيت آن اينچنين است:

اولين  پنجشنبه ء  ماه رجب را روزه ميداري چون شب جمعه شد ما بين نماز مغرب و عشا

دوازده(12) ركعت نماز ميگزاري..6 نماز دو ركعتي و در هر ركعت حمد (يكمرتبه)

و انا انزلناه (3 مرتبه)و قل هو الله احدُ (12 مرتبه) ميخواني و بعد از سلام نماز

هفتاد مرتبه ميگويي:

 اَ للهُمَّ صَلٍّ عَلي مُحَمَّدِ النَّبٍيٍّ الأُمّيٍّ وَ عَلي آلِةِ

پس به سجده ميروي و هفتاد مرتبه ميگويي:

 سُــبُّوحُ قـُـدّ ُ و سُّ رَبُّ ا لْملا ئكَةِ وَ الرُّوح

پس سر از سجده بر ميداري و هفتاد مرتبه ميگويي:

رَ بِّ اغـْـفِرْ وَ ارْحــَمْ وَ تــَجاوَزْ عَــمّا تَــعْلــَمُ اِنـَّـكَ اَ نـْـَتَ الـْـعَلـِِّيُّ اأ عـْظـَمُ

                          پس باز به سجده ميروي و هفتاد مرتبه ميگويي:

ســُبُّو حٌ قُـدّ ُو سٌ رَ بُّ ا لـْمَلا ئٍـكَة‌ُ وَ الــرُّو حٍ

پس حاجت خود را مي طلبي كه انشا ءالله بر آورده خواهد شد.

اللهـــــم عجل لوليك الفرج

التماس دعا

اگر اطاعت امر تو نبود هرگز با کوره خاطر خویش بر ساحل دریای یاد تو گذر نمی کردم چرا که می دانم ظرف وجود من شایسته من است، نه بایسته تو.

و کاسه دل من به اندازه ظرفیت خویش از بحر تو آب ذکر بر می دارد، و نه به وسعت بی کرانگی تو.

و کجا پای ناتوان مرا قدرت نیل به شناختگاه مقام مقدس توست؟

خدایا!

همین که به اذن تو بر ذهن این ناپاک، یاد پاکی مطلق می گذرد مرا بزرگترین نعمت توست و همین که این آلوده را نام منزه تو بر زبان می رود مرا عظیم ترین لطف توست.

خدایا!

تو منزه تر از آنی که بر زبان ما به تنزیه بگذری.

و تسبیح تو برتر از آنست که تا اوج دلهای ما تنزل کند.

و تقدیس تو فراتر از آن که خود را به بالهای قلب ما بیالاید.

اما خدای من!

ما را به خویش خوان در هویدا و نهان واز روشنای ذکرت بر ما بتابان، در صبح و شامگاهان.

و از زلال خاطره ات ما را بنوشان، در آشکار وپنهان.

و نسیم یادت را بر دلهای ما بوزان، در بهار وخزان.

خدای من!

میان ما و خویش الفتی نهانی ساز و پیوندی خفیه، و ما را توفیق تلاشی بی شائبه و صادقانه عنایت کن و کوششی که ما را تا بوستان رضایتت برساند و از میوه پاداش تو، به ما بچشاند.

خدای من!

چه دلهای سرگشته که شیفته تو گشت و چه قلبها که بی تاب و دیوانه تو شد و چه عقلها که معرفت تو را گرد هم آمد و راه به جایی نبرد.

خدای من!

دلها کجا بی یاد تو آرام می شود و قلبها کجا بی گرمای نفس تو مطمئن؟

خدای من!

این جانهای بی قرار جز لحظه دیدار آرام و قرار نمی گیرند.

خدایا!

تو منزه هر مکانی و عبود هر زمانی و موجود در هر لحظه و آنی، تو منادی هر زبانی و معظم هر دل و جانی!

پناه بر تو اگر لذتی بی یاد تو نام لذت بگیرد.

و راحتی بی انس تو نام راحت پذیرد.

پناه بر تو که جان جز در جوار قرب تو روی مسرت ببیند و شغلی از طاعتت مایه نگیرد.

خدای من!

تو گفتی به حق و چه صادقانه و صمیمانه که:

« ای ایمان آورندگان! یاد خدا کنید، زیاد و همیشه و هر آن و هر لحظه و تسبیح و تنزیه او کنید هر صبح و شام ».

گفتنی به حق و چه بزرگانه و دلسوزانه که:

« یادم کنید تا از یادتان نبرم، بخوانیدم تا دست گیرم، رو سوی من کنید تا به سویتان بیایم».

پس تو فرمان یاد خویش دادی و تو نیز وعده وفا فرمودی.

هم یاد کردن ما تو را، لطف توست و هم یاد کردن تو، ما را.

فرمودی که حضورت را در دلمان مستدام کنیم تا تو نیز از یادمان نبری.

ما عامل فرموده های توئیم، ما به یاد تو زیست می کنیم، تو نیز از ابر وعده خویش باران وفا ببار و ما را در نظر آر.

ای در یاد آورنده به خاطر دارندگان!

ای حضور قلب ذاکران!

ای در اندیشه آنان که در اندیشه تواند!

 ای به یاد آنان که با یاد تو می زیند!

 ای مهربانترین مهربانان!

***********

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

برقرار باشید و بهاری

 
اللّهمّ صلّ علي فاطمة و أبيها و بعلها و بنيها [و السّرّ المستودع فيها] بعدد ما أحاط به علمك.

کی شود در ندبه های جمعه پیدایت کنم             گوشه ای تنها نشینم تا تماشایت کنم؟؟؟

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

طي اين مرحله بي همرهي خضر مكن      ظلمات است، بترس از خطر گمراهي

استمداد :

محضر مبارک حضرت آيت‌الله العظمي جناب آقاي طباطبايي

          سلام عليکم و رحمة‌الله و برکاته

 جواني هستم 22ساله، که تنها ممکن است شما باشيد که به اين سوال من

 پاسخ گوييد. در محيط و شرايطي زندگي مي‌‌کنم که هواي نفس و آمال بر من

 تسلط فراوان دارند و مرا اسير خود ساخته‌اند و سبب باز ماندن من از حرکت به

سوي الله شده‌اند. درخواستي که از شما دارم اين است که بفرماييد بدانم به

چه اعمالي دست بزنم تا بر نفس مسلط شوم و اين طلسم شوم را که همگان

 گرفتار آنند بشکنم و سعادت بر من حکومت کند؟ لطفاً نصيحت نمي‌خواهم،

 بلکه دستورات عملي براي پيروزي لازم دارم.  

                                                                                        23/10/1355

 دستگيري:

اينها صبح جمعه را با "ندبه" انتظار آغاز مى‏كنند به اين اميد كه "سمات" را با آواى دلنشين مهدى، عليه‏السلام، و در پايان هزاران جمعه انتظار نجوا كنند.
مهديه شهداى مسجد مقدس صاحب‏الزمان كرمان دلسوختگانى از سراسر استان و حتى كشور دارد كه از راههاى دور و نزديك هر شب جمعه به آنجا مى‏آيند تا صبح جمعه، ندبه را در مهديه زمزمه كنند. در طول اين سالها، لحظاتى گذشته كه اگر پاى صحبت عاشقان مهدى، عليه‏السلام، در مهديه بنشينى يك دنيا گفتنى دارند اما ناگفته‏هاى بسيارى هم در دلها مكنون است تا مبادا واگويه كردن لحظه‏هاى نورانی وصال آنها را از حلاوت تكرار محروم سازد.
حجةالاسلام و المسلمين حاج آقا نيشابورى از روحانيون سرشناس استان كرمان و مدير حوزه علميه، از اعضاء هيأت امناى مهديه شهداى مسجد مقدس صاحب‏الزمان، عليه‏السلام، و امام جماعت مسجد طالبى، درباره اين بناى مقدس چنين مى‏گويد:
از زمان كودكى من يعنى بيش از هفتاد سال پيش اين مكان مقدس مورد علاقه و عنايت مردم كرمان بوده است. دامنه پايين مسجد و كوههاى اطراف آن از ديرباز محل پناه مردم بوده و از جمله نشانه‏هاى به جا مانده از آن دوران مى‏توان به ستونهاى محكم و خشتى و عمارت بسيار قديمى مسجد كه هنوز هم پابرجاست، اشاره كرد. در آن دوران، در اين مكان آب‏انبارهايى وجود داشت كه از آب باران پر مى‏شد و آب مردم شهر را تأمين مى‏كرد و در كنار اين آب‏انبارها، به جز مسجد بناى ديگرى نبود.
مرحوم آيةالله حاج ميرزا محمدرضا... كه از اعاظم بزرگ آن زمان بوده، مى‏فرمودند در اين دامنه مقدس بزرگانى دفن شده‏اند كه به حرمت آنان بايد قدر اين مكان را بيش از پيش بدانيد.
از جمله آثار به جا مانده در اين مكان مقدس از سالها قبل، مى‏توان به سنگ نوشته‏هايى به طول 2 متر و قطر چندين متر اشاره كرد كه بر روى آنها مطالبى درباره پيشينه زندگى مردم و همچنين درباره وقوف عرفا و بزرگان در اين مكان مقدس نوشته شده است.
در آغاز دوران جنگ تحميلى، با توجه به نام مبارك صاحب‏الزمان، عليه‏السلام، و قداست اين مكان، بهترين محل براى گلزار شهدا در اينجا پيش‏بينى شد و ساختمان جديد مهديه شهدا در كنار بناى قديمى مسجد صاحب‏الزمان و با همت مردم بزرگوار و عاشق امام زمان، عليه‏السلام، در طول چندين سال ساخته شد چون مردم از دير باز شبهاى چهارشنبه و جمعه در مراسم مذهبى مسجد قديمى صاحب‏الزمان شركت مى‏كردند، با شروع احداث بناى جديد مهديه، روز به روز بر جمعيت مشتاق امام زمان، عليه‏السلام، افزوده شد و بعدها كه دعاى ندبه صبح جمعه هم به برنامه مسجد اضافه شد، محافل رونق خاصى گرفت و امروزه اين جمعيت كثير و غير قابل توصيف، هر صبح جمعه از شهرهاى دور و نزديك و حتى از استانهاى ديگر خود را به اين محل مى‏رسانند تا از فضاى معنوى آن بهره‏مند شوند.
حاج محمد قاضى‏زاده مدير اجرايى مهديه شهدا و عضو هيأت امناء نيز درباره مهديه و اين مكان مقدس مى‏گويد:
بزرگترين مسؤوليت اين مجموعه كه به نام مقدس صاحب‏الزمان، عليه‏السلام، فعاليت مى‏كند بالا بردن سطح درك و شناخت استقبال‏كنندگان و مشتاقان مهديه شهدا است تا هر چه بيشتر نسبت به امام زمان خويش معرفت يابند.
در مهديه علاوه بر صبحهاى جمعه با سخنرانى و قرائت دعاى ندبه، شبهاى چهارشنبه و جمعه نيز با قرائت دعاى توسل، زيارت آل يس، دعاى كميل، زيارت عاشورا و زيارت جامعه اين مكان مقدس در خدمت عموم هموطنان عزيز است كه همه هفته از اقصى نقاط كشور و شهرهاى استان، شب جمعه را در اينجا تا صبح به راز و نياز با خدا و درد دل با امام عصر، عليه‏السلام، مى‏پردازند و ميهمان امام زمان، عليه‏السلام، هستند.
از ديگر فعاليتهاى ناچيز مهديه، توليد و پخش يك برنامه راديويى با موضوعيت امام زمان، عليه‏السلام، با مشاركت صداى جمهورى اسلامى مركز كرمان است كه اين برنامه از يكسال پيش هر هفته پنج‏شنبه‏ها به مدت نيم ساعت با برنامه‏هاى متنوع ضمن پرداختن به موضوع مهدويت و انتظار با اجراى مسابقه بوى گل نرگس و طرح سؤالاتى در رابطه با امام عصر، عليه‏السلام، پخش مى‏شود و تاكنون بيش از 50 هزار نفر از مشتاقان موفق به تماس تلفنى با اين برنامه و شركت در مسابقه شده‏اند كه هر هفته نيز از سوى مهديه جوايزى از جمله سفرهاى زيارتى، سياحتى و دهها جوايز ارزنده ديگر اهدا شده است. كه اين برنامه هم اينك نيز ادامه دارد.

گزارش تصویری دارالسلام کرمان

(جمعه ۱۴ اردیبهشت ماه ۱۳۸۶ساعت ۵:۳۰ صبح)

پ ن: ضمن عرض تشکر از همه ی عزیزانی که با نظرات ارزشمندشون بنده رو همراهی کردند. مخصوصا برادر ارجمند جناب آقای امیر حسین طلایی مدیریت وبلاگ حرف های خودمانی که خیلی دقیق و کامل پیشنهاد و نظر خودشون رو نوشتند کمال تشکر و قدردانی رو دارم باید به عرضتون برسونم که کدهای جاوای قالب قبلی زیاد بود و همین امر باعث دیر باز شدن صفحه وبلاگ میشد به این دلیل قالب وبلاگ رو تغییر دادم ولی بنا به سفارش شما برادر بزرگوار در اولین فرصت برای این وبلاگ قالب جدیدی طراحی می کنیم امیدواریم که مورد توجه شما میهمانان مهدی فاطمه(عج) قرار بگیرد انشاالله.

با تشکر: حدیثه علوی

رد پا

پير زن نگاهش را از حياط كوچك كه كم كم از برف سفيد پوش مي شد گرفت و آهي كشيد . بخار كمي روي نايلون پلاستيكي كه به جاي شيشه شكسته قرار گرفته بود جمع شد . گره چارقدش را سفت كرد و با قدمهاي كوتاه به طرف سماور نفتي كوچكي كه بالاي اتاق قل و قل مي جوشيد رفت و كنار آن بساط جمع و جور نشست . از قوري رنگ و رو رفته روي سماور توي استكان كمر باريك براي خودش چاي يكرنگ ريخت و استكان را رو به روشنائي گرفت تا رنگ آن را بهتر بينند . بعد قوري را سر جايش قرار داد و استكان را مقابل خود گذاشت .شعله سماور را پايين تر كشيد و با خودش گفت :سر تاسر اين كوچه شتر داران تا سر چهار راه ريسمانچي و حتي خود خيابان خراسان را بگردي ،محض رضاي خدا يك نفر را توي اين برف پيدا نمي كني كه بهش سلام كني ،غير از برف روبها .

صداي گرپ بلندي پير زن را از فكر بدر آورد .يا حسين گفت و بلند شد و از پشت پنجره نگاهي انداخت ؛در بسته بود .از بام همسايه كپه هاي برف به كوچه انداخته مي شد .نشست و چاي را سر كشيد .استكان را زير شير سماور آب زد و كنار دو سه استكان ديگر كه روي يك تكه پارچه سفيد بود گذاشت .نگاهي به كتيبه پارچه اي كوچك و رنگ و رو رفته شعر محتشم كه روي ديوار رو برو بود انداخت و بعد به چار پايه چوبي كه رويش را با پارچه بلند سياهي پوشانده بود .چهار دست و پا به طرف چار پايه رفت و قسمتي را كه از زير پارچه بيرون زده بود مرتب كرد .نگاهي به نفت چراغ والور انداخت و سر جايش برگشت و باز در فكر فرو رفت .

اين برف امروز كارها را خراب كرد .بعيده دسته ها راه بيفتد .زمين ليزه و كتل دارها و علم كشها حتما زمين مي خورند اين روز عاشورايي ،خدا كنه به حق پنج تن برف بند بياد ،مردم به عزا داريشان برسند .من كه ،اگر امروز دسته سينه زني نبينم دق مي كنم ...هي ...خدا بيامرزه اسيران خاك را .حاج دايي ،خاله جان ،آقام ،خانم جانم ...روحش شاد كه توي روضه اشك مي ريخت و شيرم مي داد ...همينه كه با يه يا حسين اشكم شره مي كنه .پير زن قوري را از روي سماور برداشت ،در سماور را بلند كرد و طوري كه بخار داغ به صورتش نخورد ،آب سماور را پاييد كه كم نشده باشد .دوباره در سماور را گذاشت و قوري را روي آن قرار داد .روي دو زانو بلند شد و از پنجره به در حياط نگاه كرد .در هنوز نيمه باز بود و كف حياط ديگر كاملا سفيد شده بود .زير لب گفت :دير كرد آقا ما شا الله .همين وقتها مي اومد هر روز.از اول دهه نشده بود دير بكنه .سر ساعت مي آمد و ذكر مصيبت مي كرد و مي رفت كه به مجلس بعديش برسد .چي شد امروز ؟نكنه نياد ... يا باب الحوائج !لنگم نگذار اين روز عاشورايي ...يا قمر بني هاشم !

تسبيحش را دست گرفت و شروع كرد به صلوات فرستادن .صداي بسته شدن در حياط آمد و پشت بندش كسي با صدايي گرم و محكم گفت :يا الله ،يا الله ...صاحبخانه هستي ؟

پيرزن بلند شد و به طرف در اتاق رفت .سيد بلند قامت خوشرويي را ايستاده ميان حياط ديد .گفت :بفرماييد آقا ...سلام ...فرمايش ؟

سيد سر بلند كرد و گفت :عليك السلام مادر !من دوست آقا ماشا الله هستم .امروز نتوانست بيايد ،مرا فرستاد .بد قولي حسابش نكن .دلش صاف است .

پير زن همين طور كه از جلوي در اتاق كنار مي رفت ،گفت :قربان جدت آقا ...دلواپس شده بودم ...قدمت سرچشم ...بفرما داخل ،بيرون سرده ،سيد وارد اتاق كوچك شد و گوشه اي نشست .پير زن برايش چاي ريخت و مقابلش گذاشت .

-تازه دمه ،نوش جان كنين ...گرمتون مي كنه ...

سيد با آرامش و طمانينه چاي نوشيد .سپس نگاهي به كتيبه روي ديوار كرد .سري تكان داد و گفت :خدا خيرت بدهد مادر .چايت گرمم كرد .روضه بخوانم و بروم .امروز بايد به خيلي جاها سر بزنم .

-خدا از بزرگي كمتان نكند آقا !

سيد ياالله گفت و برخاست روي چها ر پايه نشست و آغاز كرد :

بسم الله الرحمن الرحيم ...صلي الله عليك يا اباعبدالله ...

تو كيستي كه گرفتي به هر دلي وطني

كه ني در انجمن ني برون ز انجمني

تو آن حسين غريبي كه روز عاشورا

جهان مصالحه كردي به كهنه پيرهني

بغض پيرزن تركيده بود و بدن نحيفش از شدت گريه تكان مي خورد .سيد به پهناي صورت اشك مي ريخت و مي خواند .سيد بلند مي گريست و پيرزن ضجه مي زد .سيد روضه را تمام كرد و ذكر امن يجيب گرفت .دعا كرد و پيرزن آمين گفت .همين كه دعاي سيد پايان يافت ،پيرزن دست به كار شد و دو چاي خوش رنگ ريخت .يكي را به سيد كه هنوز روي چهار پايه نشسته بود تعارف كرد و ديگري را مقابل خودش گذاشت .سيد با همان وقار و آرامش چاي را نوشيد و بلند شد .مادر جان ،خدا به لطف و كرمش توسلت را قبول بفرمايد .

من با اجازه مي روم .به آقا ماشا الله سلام مرا برسان و از قول من بگو با چنگ و دندان هم كه شده بايد مجلس امام حسين را دريافت .

پيرزن گفت :چشم آقا جان ...الهي به حق ارباب بي كفن ،خدا حاجت قلب شما را بدهد !و بعد دست كرد و از گره چارقدش يك ده شاهي بيرون آورد و گفت :قابل شما نيست ...اين پول براي خرج روضه است .قند و چاي و خرما و ...بالاخره ديگر !هر روز هم از همين پول به آقا ماشا الله مي دهم .امروز كه نيامده ،قسمت شماست ...دستم را رد نكنيد .سيد سكه را از پير زن گرفت :دستت درد نكند مادر .خداوند خير و بركتت بدهد ...بيرون نيا كه سرد است .

خداحافظ !

سيد از اتاق خارج شد .پيرزن پشت پنجره ايستاد و نگاهش را زير پاي سيد كه آرام و موقرگام بر مي داشت تا دم در حياط كشيد .پيرزن آهي كشيد و به آسمان نگاه كرد .برف داشت بند مي آمد .به اتاق برگشت .هر دو استكان را زير شير سماور آب زد و وارونه روي پارچه سفيد گذاشت و بعد سماور را خاموش كرد .الهي صد هزار مرتبه شكر ...اين هم از روضه عاشورا .تا سال ديگر كي زنده و كي مرده ؟صدايي از كوچه بلند شد .پير زن گوش سپرد .صداي هماهنگ دستهايي را كه به سينه كوبيده مي شد ،مي شناخت سراسيمه چادرش را به سر كشيد و به طرف در حياط رفت .دو سه باري پايش سريد ونزديك بود روي برفها بيفتد .تازه هوا تاريك شده بود كه در زدند. پير زن از اتاق بيرون آمد و آهسته به سمت در رفت .آقا ماشا الله بود.سلام عليكم همشيره !سلام عليكم حاجي !خسته نباشي ،خداقبول كند.

-بفرما داخل

آقا ماشا الله دستهايش را با هاي دهانش گرم كرد و گفت :مزاحم نمي شم .

آمده ام عذر خواهي به جهت غيبت امروز .

-خداببخشه .دلواپس شده بودم ،سلامتي ؟...

-كجامانده بودي امروز حاجي ؟

قلهك بودم از ديشب .صبح مجلس روضه اي بود كه بايد مي خواندم .مجلس كه تمام شد و خواستم راه بيفتم طرف شهر ،برفگير شدم .درشكه و استر هم نمي توانست حركت كند .خوف سرما و گرگ بود .لاجرم ماندگار شدم .

خير بوده ان شاالله .باز خوب شد كه رفيقت رو فرستادي .

-كدام رفيقم باجي ؟

-همان آقا سيد كه روانه كردي امروز به عوضت بياد ديگه .

-آقا ماشاالله چشمهايش را ريز و ابروهايش را جمع كرد و گفت :آقا سيد؟كدام آقا سيد؟

-اي بابا ...همان آقا سيد قد بلند كه صداش هم خوبه ...

آقا ماشاالله ريش سفيدش را در مشت گرفت و انديشيد و گفت :من همچو رفيقي ندارم همشيره ...نكند اشتباه ...پيرزن با دو انگشت ،يك رشته موي نقره اي اش را كه از زير چارقد بيرون آمده بود ، پوشاند و كلام آقاماشاالله را قطع كرد .

-نه حاجي ...شما را خوب مي شناخت ...تعريفتون رو كرد .نعوذبا ...هوايي كه حرف نمي زد سيد اولاد پيغمبر ...گفت به شما سلام برسانم و بگم با چنگ و دندان هم شده بايد به مجلس آقا ابي عبدا... رسيد .آقا ماشاالله حيران و مات مانده بود .آهسته و لرزان گفت :به همين عزاي اربابم قسم ...من كسي را نفرستاده بودم .

رنگ به چهره نداشت ،پيشاني اش عرق كرده بود ،قوت از زانوهايش گريخت و همانجا كنار در نشست .پير زن با سردرگمي فهميده و نفهميده گفت :پس ...پس ...آن آقا سيد ...

آقا ماشاالله سرش را ميان دو دستش گرفت و فقط توانست بگويد :

خاك بر سرم ...!

پيرزن به در تكيه داد و به سمت حياط رو برگرداند و خيره شد به رد پاهايي كه روي برف به جا مانده بود و حالا انگار مي درخشيد .

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

یکی از اعمالی که به آن بسیار اهمیت داده شده است، صدقه برای حفظ وجود مقدس امام زمان (ارواحنا فداه) بوده است چون یکی از تکالیف زمان غیبت صدقه دادن است به آنچه که میسر است برای حفظ وجود مبارک امام زمان (ارواحنا فداه).
به طور کلی صدقه آثاری دارد... یکی اینکه صدقه نمایشگر صداقت ایمان مومن است که با انجام آن نشان می دهد تا چه حد در وادی ایمان و خداپرستی صادق است و از این طریق رفع نیازمندیهای مومن می گردد و سبب پیدایش رفاه عمومی می گردد و همچنین صدقه یکی از عوامل سازندگی انسان نیز هست چنانکه قرآن می فرماید:
ای رسول ما، تو از مومنان صدقات را دریافت کن تا بدان صدقات نفس آنها را پاک و پاکیزه سازی. مومن صدقه را باید برای خود یا برای فایده و غرضی که در نظر دارد بدهد و یا برای حفظ نفس خود و یا محبوب و عزیزی که بسیار نزد او گرامی است دهد و چه محبوبی بالاتر از امام زمان (عج) که اصلاح بسیاری از اموردینی و آخرتمان متوقف به وجود و سلامتی آن حضرت است و این مطلب به دلیل عقل و نقل ثابت است که هیچ شخصی عزیزتر و گرامی تر نیست و نباید باشد مگر وجود مقدس امام زمان (عج) تعالی فرجه الشریف بلکه امام باید محبوبتر از شخص خودمان باشد و اگر چنین اعتقادی نداشته باشیم در ایمان و معرفتمان نسبت به آن حضرت ضعف و خللی وجود دارد.

سیدبن طاووس رحمه الله به ما سفارش کرده و می فرماید:
ابتدا برای حضرت مهدی (عج) صدقه بده قبل از اینکه برای خود و عزیزانت صدقه بدهی. باید توجه داشت که آن حضرت هیچ نیازی به صدقه دادن ما ندارد بلکه از شئون بندگی و ادای بعضی از حقوق بزرگ آن حضرت است و خود یک نوع اظهار محبت و دوستی به آن حضرت است و این عمل راه و سببی است برای جلب رضای پروردگار و حلول قرب به خداوند در قضای حوایج و دفع بلا.

از آثار صدقه به انفاق کنندگان آن می رسد مخصوصاً اگر انفاق برای اظهار محبت و دعا برای وجود مقدس امام زمان (ع) باشد.
سیدابن طاووس می نویسد: ایامی که در مدرسه علمیه بعثت سکونت داشتم طلبه ای که نزد من موثق بود راجع به صدقه برای وجود نازنین امام زمان (ارواحنا فداه) می گفت:
شبی از حرم حضرت رضا (ع) به طرف مدرسه می آمدم در آن شب بسیار برای امام زمان (عج) دعا کردن و در فراقش اشک ریختم در وقت برگشتن از حرم به بازار سرشور رسیدم که فقیری جلوی مرا گرفت و از من چیزی خواست هر چه دست در جیب لباسهایم کردم چیزی پیدا نکردم مگر یک پنج ریالی آن را با آنکه کم بود با شرمندگی به آن فقیر دادم و نیت کردم که این صدقه برای حفظ وجود مقدس امام زمانم باشد.

فردای آن شب هنگامی که برای حضور در درس به بازار سرشور رسیدم یکی از کسبه ها که قبلاً مرا می شناخت تا چشمش به من افتاد مرا با صدای بلند صدا زد، وقتی که نزد او رفتم گفت: دیشب چه عملی را انجام دادم؟!
گفتم مگر چه شده است: گفت: دیشب در عالم رویا دیدم حضرت بقیه الله (ارواحنا فداه) سوار بر اسب سفیدرنگی هستند و وارد بازار سرشور شدند و جمعیتی در پشت سر آن حضرت در حرکت بودند که فرمودند: آمده ام جزای احسان فلان طلبه را بدهم (واسم تو را بردند)

برگرفته از كتاب امام زمان (عج) و سيد ابن طاووس: نوشته سيد جعفر رفيعي

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

                 میلاد با سعادت حضرت محمد(ص) وامام جعفر صادق(ع) را به پیشگاه مقدس

                                امام زمان ارواحنا لتراب مقدمه الفدا و تمامی شیعیان

                                           تبریک و تهنیت عرض می نمایم

                                                         *************

                                                        ***********

در 17 و بنا به قولي در 12 ربيع الاول سال عام الفیل، نزديک به طلوع صبح، تازگيهايي در جهان پديد آمد:
١- امام ششم (ع) فرمود: شيطان به هفت آسمان بالا ميرفت و خبرهاي آسماني را گوش ميداد، وقتي که عيسي (ع) تولد يافت از سه آسمان رانده شد، و تا آسمان چهارم ميرفت، و چون حضرت رسول (ص) متولد شد از همه آسمانها رانده گرديد.

٢- بارگاه انوشيروان (ايوان مدائن) شکست و چهارده کنگره آن افتاد.
۳- انوشيروان در خواب ديد که خورشيد در تاريکي شب از طرف حجاز برآمد و از نردبان چهل پله اي که سر به کيوان کشيده بود بالا رفت، و همه جا را روشن کرد، جز کاخ او که در تاريکي ماند.
٤-  آتشکده آذر گشسب که هزار سال روشن بود، خاموش شد، سرد گشت و مرد.

۵- در يثرب يک يهود بر فراز قلعه اي فرياد کرد: اين ستاره احمد است، ستاره پيامبر جديد است، يهودي هايي که پاي قلعه ايستاده بودند، به سراغ غيبگو و دانشمند خود دويدند.

٦- يک عرب بياباني با ريش سپيد، و قامتي بلند، مهار شترش در دست، وارد مکه شد، و اين اشعار را ميخواند: ديشب مکه در خواب بود و نديد که در آسمانش چه نورافشاني و چه ستاره باراني بود!

٧- در آن شب هر بتي که در هر جاي عالم بود، بر رو افتاده بود.

٨-  درياچه ساوه که سالها آن را ميپرستيدند فرو رفت و خشک گرديد.

۹- وادي سماوه که سالها بود، کسي آب در آن نديده بود، آب در آن جاري شد.

١٠- داناترين دانشمند مجوس در خواب ديد: که چند شتر صعب، اسبان عربي را ميکشتند و از دجله گذشته داخل بلاد ايشان شدند، طاق کسري از ميان شکست و دو حصه شد، و آب دجله شکافته شد و در قصر او جاري گرديد، و نوري از طرف حجاز ظاهر گرديد و در عالم منتشر شد و پرواز کرد تا به مشرق رسيد.

١١- سرير سلطنت پادشاهان، سرنگون شده بود.

١٢- مجمع پادشاهان در آن روز، غمناک و از سخن بازمانده بودند.
١۳- ميان کاهنان و همزادشان که خبرها به آنها ميگفتند جدايي افتاد، و ساحران از علم خود نميتوانستند استفاده نمايند.

 نزديک به فجر صادق، مقارن اين حوادث، جناب آمنه ديد که ستاره هاي آبي، با دنباله هاي ارغواني، به پشت بام خانه اش ميريزند!، از اين تماشا مسرور شده بود که ناگهان ديد زنهايي نوراني اطراف بالينش نشستند، فکر کرد زنان قريشند، ولي متحير بود که چگونه خبر يافته اند که او در اين وقت ميخواهد وضع حمل کند!!

صدايي به سان زمزمه فرشتگان و صداي ارواح از ميان آنان بلند شد: يکي گفت: من آسيه زن فرعونم، ديگري گفت: من مريم دختر عمرانم .....

آمنه بر روي آنها تبسم کرد (پسرش به دنيا آمد). آمنه گفت: صدايي شنيدم که ميگفت: اي آمنه به پسر تو، خلق آدم، معرفت شيث، شجاعت نوح، خصلت ابراهيم، زبان اسماعيل، رضاي اسحاق، فصاحت صالح، حکمت داوود، حشمت سليمان، ملاحت يوسف، تحمل موسي، طاعت يونس، صبر ايوب، جهاد يوشع، حب دانيال، وقار الياس، عصمت يحيي، و زهد عيسي عطا شده است.
آنچه خوبان همه دارند تو تنها داري.

                                                      **************

                         اللهم عجل لولیک الفرج

                                                       برقرار باشید و بهاری

                                                             التماس دعا

سلام بر بهار دل‌ها

*************

اي ابر بهار، بر سر باغ ببار

اينجا همه پيوسته تو را مي‌خوانند
لب تشنه و خسته تو را مي‌خوانند

التماس دعا

عيد است و دلم خانه‌ي ويرانه بيا
اين خانه تكانديم  ز بيگانه بيا
يك ماه تمام ميهمانت بوديم
يك روز به مهماني اين خانه بيا

**********

یا مقلب القلوب و الابصار

یا مدبر اللیل و النهار

یا محول الحول و الاحوال

حول حالنا الی احسن الحال

********

من از عطر نسيم مطمئن بودم كه او خواهد آمد. هوا در درخشش مهتاب مثل آب زلال بود. امواجش را نه اين‌كه احساس كنم بلكه به چشم مي‌ديدم. من مي‌دانم كه روزي جهان در آسايش و آرامش بي‌نظير قرار خواهد گرفت و امتيازهاي طبقاتي از بين خواهد رفت و نشاني از شرك و كفر در روي زمين باقي نخواهد ماند و جهان در ثروت و آباداني غوطه‌ور خواهد شد.
وقتي كه تو بيايي هر شب جمعه به جاده‌ي نيلي آسمان مي‌نگرم و در انتظار رايحه‌اي از وجود تو هستم كه قرار است قاصدك‌ها خبر آن را برايم بياورند. تو خواهي آمد، در حالي كه دست‌هايت پر از گل‌هاي نرگس است و با وجود خودت سردي زندگي را در رگ‌هايمان خواهي جوشانيد. پس هر روز نگاهت خواهم كرد تا بيايي. پس با رنگ دلت مي‌نويسم: «به نام خداي اميدها».
در هر قدمي كه تو خواهي گذاشت شاخه‌اي از عاطفه خواهي كاشت و روي هر درختي لانه‌اي از اميد براي كبوتران غريب خواهي ساخت.
هميشه نام بهشت گل را تداعي مي‌كند و تو آن گلي!
همه‌ي ما در انتظار فتح خورشيديم و پنجره‌ي سرخ‌مان را به باغ پرطراوت عشقت وصل كرده‌ايم.
چرا با من حرف نمي‌زني اي تنهاترين مونس تنهاييم؟ با من بگو و مرا راهنمايي كن تا چگونه شرمنده‌ي تو نباشم كه گستاخانه در مقابلت ريا مي‌كنم و به تو ستم مي‌ورزم؟! در حالي كه تو مي‌خواهي كه همه‌ي رياها را كنار بگذارم و مستقيم تو را دريابم.
هر گاه نسيم عطرآگين بوي نامت از راه مي‌رسد، دلم صافي تازه‌اي مي‌يابد.
اماما! بيا ما خانه‌تكاني‌هايمان را كرديم. بيا كه ما خانه‌اي خواهيم ساخت با پايه‌ي ايمان و سقف‌هايي از محبت و يك‌دلي و با رنگ اعتقاد،‌ با اتاق‌هايي پر از گل‌هاي خنده و صفا و با حياطي پر از شكوفه‌هاي گذشت و با درهايي از دوستي و با پنجره‌هايي از اميد و شايد اين گونه تو ما را پذيرا باشي.
مي‌گويند انتظار خوب است براي درك عشق و براي روييدن و براي قدم زدن در شهر آسمان و مشاهده‌ي مناره‌ي فيروزه‌اي جمكران؛ آري همگان حتي مهتاب هم براي رؤيت تو وضو گرفته است.
هميشه براي آمدنت نگاه‌مان را از سقف آبي آسمان آويخته‌ايم. جمعه‌ها نور و استغاثه سرشار از انتظار است.
مولاجان! به دست‌هاي خالي‌مان نگاه كن! به تنهايي ما بنگر و لغزش و گناه‌مان را به رُخ‌مان نكش. دوستت داريم و براي ظهورت دعا مي‌كنيم.
جاده‌ها خود را آماده مي‌كنند. براي قدم‌هاي استوار تو و فرشي از زيارت «السلام عليك يا اباصالح» بر خود مي‌گسترند. تو كه مي‌آيي سنگ‌ها غزل مي‌خوانند و نگاهشان معنا مي‌گيرد. تو كه مي‌آيي بر آسمان تاريك دل‌ها مي‌تابي و روشني را به شب‌هاي تاريك هديه مي‌كني و دل‌هاي شكسته‌ را با مهرباني پيوند مي‌زني. تو اگر بيايي كوير معنا نخواهد داشت. همه جا سبزِ سبز است، چون دل بهار! اگر كه تو بيايي.
در چارچوب شكسته ذهنم تصويري از ظهور تو را دارم. نقطه‌ي مبهمي از عشق، يك پرده از روشنايي، شمايل سبزي با هيأت بلند. شالي سپيد كه دست‌هاي ريشه‌اي خاك آن را به التماس گرفته است.

اللهم عجل لولیک الفرج

برقرار باشید و بهاری

التماس دعا

فرارسیدن ۲۸ صفر سالروز رحلت پیامبر اکرم(ص) و شهادت جانسوز امام حسن مجتبی(ع)

را به ساحت مقدس حضرت بقیه الله الاعظم(عج)

و تمامی شیعیان و شیفتگان آن حضرت تسلیت

عرض می نمایم

******

مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید      که ز انفاس خوشش بوی کسی می آید

************

روزها از پي هم مي گذرند، سالها مي گذرند و قلب ها در آتش هجرانت مي سوزند. كبوترها ديگر ناي نغمه خواني ندارند، دلها ديگرهوس غزل گفتن نمي كنند. ديگر دلها قصيده سرايي نمي كنند. اينك تمام شعرها به يك مصرع ختم مي شوند " يا اباصالح  بيا" ديگر چشمها اشك نمي بارد! حال ديگر ديده ها خون مي بارند." چشمها در طلب لعل يماني خون شد". آيا صداي ندبه خوانان كه ازعمق جان، فريادت مي زنند، آيا تپش قلبها كه هرآن ملتمسانه چشم به آسمانها دوخته اند و شعله هاي آه جانسوزشان، ياس ها را به گريه واداشته، به ديار سبز حضورت نمي رسد؟ آه از هجران ." مردم ، دراين فراق و درآن پرده راه نيست يا هست و پرده دار نشانم نمي دهد." اي مهدي فاطمه، اي عزيز دل زهرا، تا كي بايد پشت درهاي سبز رنگ انتظار بنشينيم ، تا كي بايد چشم هايمان يتيم نديدنت باشند. هيچ چيز سخت تر از انتظار نيست. اما اگر بداني كه در پس اين پرده هاي انتظار، بهاري نشسته و منتظر تمام شدن زمستان دلهاست، تا سبد سبد شكوفه به دلها هديه دهد، آن موقع است كه انتظار آسان مي شود. آن گاه است كه براي رسيدن يك جمعه ي سبز ، دستها پلي مي شوند تا آسمان ، تا قاصد دلهاي عاشق را به آن جا بفرستند و بگويند: پروردگارا؛ باران رحمتت را بر اين كوير ببار و اكسير عشق را بر وجود خاكيمان بريز، ما را از باده عشق مهدي(عج) مست گردان تا پذيراي حضورش باشيم و عاشقانه فرياد بزنيم:

" يا اباصالح بيا"

اللهم عجل لولیک الفرج

التماس دعا

فرارسیدن اربعین حسینی را به پیشگاه مقدس حضرت ولی عصر(عج) و تمامی شیعیان و شیفتگان آن حضرت تسلیت عرض می نمایم.

مثل پيرمرد قفل ساز ديندارى كنيد تا...امام(ع) به سراغ شما بيايند

برگرفته از:عنایات حضرت مهدی به علما و طلاب

اللهــــــــــم عجــّل لولیک الفرج

التماس دعا